Претседателот Доналд Трамп и неговите советници значително ги потцениле ризиците поврзани со иранскиот одговор, особено во однос на глобалните енергетски пазари. Пред конфликтот, Трамповиот тим ги одбивал предупредувањата за можни нарушувања во снабдувањето со нафта преку Хормускиот теснец, верувајќи дека краткорочните пазарни потреси нема да ја засенат целта за промена на режимот.

Иранските закани кон комерцијалните танкери и можните операции за поставување мини практично го замразиле сообраќајот во Персискиот залив и предизвикале значителен пораст на цените на нафтата. Пентагон призна дека бил изненаден од интензитетот на иранскиот одговор.

Внатре во администрацијата, официјалниците изразуваат растечки песимизам во врска со воената стратегија, иако избегнуваат јавно да изразуваат сомнежи. Американската армија потрошила околу 5,6 милијарди долари муниција само во првите два дена, зголемувајќи го притисокот за наоѓање излезна стратегија.

Сенаторот Кристофер Марфи изјавил дека администрацијата „нема план” за безбедно повторно отворање на Хормускиот теснец, во услови кога економските последици веќе се чувствуваат и во самите Соединети Американски Држави.