Ирачките сили го документираа и го прославија повлекувањето на американските војници од Ирак кон Јордан, по склучувањето на договор за примирје меѓу конфликтните страни.

Привремен прекин на огнот беше договорен под услов САД да не ги напаѓаат позициите на Силите за народна мобилизација (ПМФ) во Самара и Карбала. Овие сили претставуваат сојуз на шиитски милиции блиски на Иран, формирани за време на борбите против Исламска Држава и подоцна инкорпорирани во ирачкиот безбедносен систем, задржувајќи го силното влијание на Техеран.

Портпаролот на групата Сарија ал-Авлија ад-Дам, Абу Махди ал-Џафар, изјави за примирјето: „Ако се вратите, и ние ќе се вратиме. Им направивме пеколен затвор на неверниците”.

Американските и силите на НАТО целосно се повлекоа од повеќето ирачки региони, со помали контингенти кои остануваат распоредени на север под курдска контрола. Повлекувањето на контингентот на НАТО започна на 20 март и заврши меѓу 22 и 23 март, по засилените ирански удари врз воените инсталации.

Ова повлекување претставува драматичен пресврт во американското воено присуство во Ирак и може да има далекусежни последици за рамнотежата на моќта во регионот.