Додека Вашингтон ги редеше бродовите пред иранскиот брег, Пекинг подготвуваше одговор. И тој дојде – Кина отворено се заканува со „контрамерки” против Америка. Американските обвинувања дека Кина тајно му испорачува оружје на Иран? Неосновани, велат од Пекинг. Но кој кого лаже во оваа приказна е веќе второстепено прашање – важно е дека двете најголеми економии на светот се на колизиски курс.

А додека сите гледаат кон Блискиот Исток, Италија тивко го направи потегот на годината – ја суспендираше автоматската обнова на одбранбениот договор со Израел. Рим, основач на ЕУ, земја која ретко прави драматични надворешно-политички потези, едноставно рече: доста. Дали кај нас некој воопшто го забележа ова?

На теренот, ситуацијата е поинаква од официјалната нарација. Според BBC Verify, четири бродови поврзани со Иран поминале низ Хормушкиот Теснец и покрај блокадата. Четири. Значи блокадата или не функционира, или е селективна – и двете опции се проблематични за американскиот кредибилитет.

Макрон повикува на деескалација. Иран е подготвен да продолжи со дипломатија. А потпретседателот Венс го нарекува Иран „економски тероризам”. Нафтата на моменти падна под 100 долари на оптимизам од преговори, но тој оптимизам трае колку кафе на балканска политичка средба – кратко и горчливо.

Она што е јасно е дека светот се дели на блокови побрзо отколку што сакаме да признаеме. Кина се заканува, Италија се дистанцира од Израел, Франција апелира, Америка блокира. А ние на Балканот? Гледаме, пиеме кафе и се прашуваме кој ќе ја плати следната сметка за струја.