Иран најави нов услов за бродовите кои поминуваат низ Хормускиот теснец – плаќање ќе мора да биде во ирански ријали. Не во долари. Не во евра. Во валута чија стабилност и Иранците самите ја преоценуваат секој месец.

Информацијата ја објави парламентарецот Ебрахим Азизи, спомнувајќи и „сеопфатни ограничувања за пловила со израелска поврзаност”. Тоа е стандарден иранска формулатива: ниту еден брод поврзан со Израел нема да помине – било сопственик, било осигурител, било поранешен.

Истовремено иранскиот министер за надворешни работи Абас Арагчи се сретна со Сергеј Лавров и Владимир Путин во Москва. „Неодамнешните настани ја покажаа длабочината и силата на нашето стратешко партнерство”, изјави Арагчи. Лавров одговори со суво „Москва и Техеран го знаат својот пат”.

Реза Талаи-Ник, портпарол на иранското Министерство за одбрана, отиде понатаму: „САД на крајот ќе мора да се откажат од своите неправни и неразумни барања”. И го додаде она што Запад го сака да го избегне – дека Иран „има капацитет да дели одбранбени технологии со азиски партнери”. Реченица што во преводот значи едно: размислуваме за нуклеарни танкови за Кина или Северна Кореја, ако ни треба.

Реакцијата на ОН беше предвидлива. Васили Небензија, рускиот амбасадор, изјави дека Иран „има легитимни права” да го контролира преминот низ теснецот. Кој ова го пишува за себе – тоа значи дека Москва веќе нема да гласа против иранска блокада во Совет на безбедноста.

За Балканот тоа е сигнал. Енергетските пазари полека преминуваат во режим во кој правилата ги пишуваат не оние со најголема морска флота, туку оние со клучеви на најтесните проливи. Хормуз, Босфорот, Суец – три точки кои го држат светското дишење. И сите три се под контрола на земји кои не се членки на ЕУ.