Autostrada Ohër - Kërçovë, projekti që me vite ishte sinonim i ngecjes, më në fund fillon të tregojë fundin. Zëvendëskryeministri dhe ministri i transportit Aleksandar Nikolloski njoftoi se në muajt e ardhshëm do të hapen për qarkullim 10 kilometrat më të ndërlikuar të trasesë - ata në të cilët hyjnë tunelet dhe galeritë mbrojtëse. Dy galeri tashmë janë përfunduar plotësisht, në të tretën po punohet intensivisht.

„Ky ishte një projekt i braktisur, ky ishte një projekt në të cilin askush nuk besonte, por fundi tashmë duket”, deklaroi Nikolloski, duke kujtuar se shoferët aktualisht tashmë përdorin 34 kilometra të segmentit. Paralelisht, thonë nga Ministria, po punohet për stabilizimin e truallit, për përfundimin e urave dhe për pajisjen e të dyja tubave të tuneleve.

Ndërtimi i galerive është, sipas ministrit, zgjidhja më e mirë për stabilizimin e terrenit të paqëndrueshëm - problemi që me vite e shtynte pikërisht këtë pjesë të trasesë. Dhe këtu qëndron thelbi i historisë. Këta 10 kilometra nuk janë të gjatë në letër, por janë më të shtrenjtët dhe më të vështirët sepse kalojnë nëpër terren që fjalë për fjalë rrëshqet. Çdo metër kërkon inxhinieri, jo vetëm asfalt.

Njoftimet tingëllojnë inkurajuese, por përvoja me këtë autostradë mëson kujdes. „Së shpejti”, „në muajt e ardhshëm” dhe „fundi tashmë duket” janë fraza që i kemi dëgjuar edhe më parë për të njëjtën trase, nga qeveri të ndryshme dhe ministra të ndryshëm. Prandaj vlerën nuk do ta matim në komunikata, por në ditën kur do të ulemi në makinë në Kërçovë dhe do të arrijmë në Ohër pa ngecje. Deri atëherë, 34 kilometrat e përfunduar janë përparim i vërtetë - por të mbeturit janë ata që me vite bëjnë dallimin mes një projekti dhe një rruge nëpër të cilën vërtet ecet.