Kryetari i Odës Ekonomike të Maqedonisë, Branko Azeski, paralajmëron: inflacioni po del nga kontrolli, ndërsa kompanitë janë në buzë. „Inflacioni është e keqja më e madhe që mund t'i ndodhë një shteti", deklaroi ai.

Mesazhi kryesor është se ekonomia nuk mbrohet me „deklarata optimiste, por me masa të kohshme dhe precize". Ky është një mesazh i drejtpërdrejtë për qeverinë - që muajt e fundit shiti narrativin e „ekonomisë së qëndrueshme". Sipas Azeskit, firmat janë në buzë: edhe një shok çmimor dhe shumë prej tyre nuk do të mund të rezistojnë. Çmimet e karburanteve janë rreziku kryesor - me 5,7 për qind inflacion dhe 8 për qind rritje të çmimeve të ushqimit, çdo rritje e mëtejshme pasqyrohet drejtpërdrejt në shportën e qytetarëve.

Pyetja është - kush do të paguajë? Azeski përgjigjet: nëse autoritetet nuk reagojnë, punëtorët do të paguajnë të parët - përmes pagave që nuk rriten, përmes pushimeve nga puna, përmes humbjes së fuqisë blerëse. Ky është i njëjti skenar që Ballkani e ka parë shumë herë: një rritje çmimi, pastaj një tjetër, pastaj firma në kolaps, pastaj pushime, pastaj emigrim, pastaj protesta politike.

Qeveria pohon se 30 ekipe kontrollojnë marketet, se ka rënie të çmimeve të frutave dhe perimeve, se inspektimet përfundojnë më 20 maj, dhe se nëse zbulohen marzhe të fryra - do të ketë masa. Kjo tingëllon mirë në letër. Por si e di vizitori i marketit „Vero" në Shkup nëse frutat me të vërtetë janë liruar për 20 për qind, apo thjesht duhet t'i besojë ministrit? Dhe kur inflacioni te artikujt themelorë ushqimorë është 8 për qind, çfarë do të thotë „treg i kontrolluar i qëndrueshëm" - sipas përvojës së dikujt me shportën, apo sipas statisticieni në kabinet?

Azeski thekson: kompanitë nuk mund të përballojnë edhe një shok çmimor. Kjo është kufiri ku qeveria duhet të reagojë - jo me deklarata, por me masa. Dita pas 20 majit do të tregojë kush do të përgjigjet.