Britania ndërroi edhe një kryeministër, dhe numëruesi po shkon gjithnjë e më shpejt. Nëse numërohet saktë, ky është shefi i shtatë i qeverisë në Ishull që nga viti 2016 e këtej. Një vend që do të vlejë si shtylla e stabilitetit, por ndërron kryeministra thuajse ashtu siç ndërron stinët.

Sipas burimeve, Endi Bërnam (56) është emëruar zyrtarisht kryeministër i Mbretërisë së Bashkuar, pasi mbreti Çarls III e thirri në Pallatin e Bakingemit që të formojë një qeveri të re. Ai trashëgon Kir Starmerin, i cili u largua nga Dauning Striti me fjalët se puna e tij ka përfunduar dhe se Britania mbetet më e fortë dhe më e drejtë sesa e gjeti.

Bërnami nuk është i porsaardhur në politikë. Më parë ka qenë ministër i shëndetësisë dhe ministër i kulturës në qeveri të mëparshme laburiste, ndërsa që nga viti 2017 është kryetar i Mançesterit të Madh. Atje fitoi një nofkë që rrallë i ngjitet një politikani, Mbreti i veriut, pikërisht sepse shpesh i kundërvihej pushtetit qendror në Londër dhe kërkonte më shumë para e kompetenca për veriun e Anglisë.

Tani ai premton një plan dhjetëvjeçar për ristrukturimin e Britanisë dhe masa urgjente për qytetarët që luftojnë me kostot e larta të jetesës. Premton edhe decentralizim, pra që më shumë pushtet të zbresë nga Londra drejt pushteteve vendore.

Tingëllon e njohur, apo jo? Çdo kryeministër i ri vjen me një plan për dhjetë vjet, dhe thuajse askush nuk qëndron aq gjatë sa ta zbatojë. Pyetja për Bërnamin nuk është nëse ka ide, por nëse do të ketë fare kohë. Në Ishull kohët e fundit mandatet janë të shkurtra, ndërsa durimi i votuesve edhe më i shkurtër.