Европските авиокомпании притискаат на Брисел. Бараат укинување на компензацијата за доцнење на летови. Бараат укинување на правилата за бесплатен багаж. Користат енергетската криза како оправдување. И ако не успеат, претпоставуваат банкрот до крајот на годината.

Извршниот директор на “Рајанер” предвидува “пропаст на европските авиокомпании ако цената на горивото остане висока”. Пораката е јасна: или Брисел ги олабави правилата, или индустријата ќе колапсира. Класичен случај на корпоративна уцена со повеќедецениска успешност.

Малите аеродроми во Европа први ќе ја платат цената. Кога авиокомпанијата нема да летни кон вашиот град заради скапо гориво, ваш аеродром губи пасажери. Скопје има среќа – сè уште е во кругот на деновни летови. Други регионални центри – не толку. Тоа значи помалку врски, помалку опции, повисоки цени за оние кои останат.

Регулативата за компензација при доцнење на лет е една од најголемите успеси на европското потрошувачко право. Се воведе во 2004 година. Од тогаш авиокомпаниите се принудени да платат до 600 евра за доцнење подолго од три часа. Без неа, лет што доцни осум часа е прост: “ние сме прилично жал”. Без обврска. Без надомест.

Слично за багажот. Во 2026 година речиси сите бесплатни тарифи во Европа имаат вклучен ракотворен багаж до одредена големина. Некои чартер компании веќе наплаќаат екстра. Бараат тоа да стане стандард. Тоа значи дека летот од 200 евра ќе порасне на 250-280 со багажот.

За Балканот ова е директна цена. Македонскиот патник кој лета за Виена со ракотворен куфер ќе плати дополнителни 30-50 евра. Семејство со три луѓе – сто евра преку буџет. И тоа е она што индустријата го нарекува “флексибилност”. Брисел сè уште се противи. Но при економски притисок, секое регулативно правило одеднаш станува “негибко”. И обичните луѓе плаќаат сметка.