Ka probleme që për pjesën më të madhe të opinionit janë të padukshme, por për disa familje janë çështje jete. Personat me hemofili në Maqedoni, siç u alarmua në një konferencë shtypi, prej më shumë se një viti jetojnë në një kalvar të vërtetë për shkak të mungesës së ilaçit "Faktori 8" - terapia pa të cilën kjo sëmundje nuk mund të kontrollohet.

Hemofilia është një gjendje në të cilën gjaku nuk mpikset normalisht, kështu që edhe lëndimi më i vogël mund të bëhet kërcënues për jetën. "Faktori 8" nuk është luks as terapi shtesë - është ilaçi që i mban këta pacientë të gjallë dhe funksionalë. Kur sasitë janë të kufizuara me muaj, pacientët detyrohen të presin, të racionojnë dhe të jetojnë në një frikë të vazhdueshme se çfarë do të ndodhë nëse lëndohen.

Dhe këtu institucionet nuk mund të fshihen pas frazës "shëndetësia është një sistem i ndërlikuar". Bëhet fjalë për një numër relativisht të vogël pacientësh me një nevojë të qartë e të dokumentuar. Kur një shtet nuk mund të sigurojë terapi të vazhdueshme për disa qindra njerëz me një gjendje kërcënuese për jetën, pyetja nuk është nëse ka para - pyetja është ku humbasin ato, dhe pse pikërisht këta pacientë janë gjithmonë në fund të radhës.

Pas çdo lajmi të tillë qëndron një familje që çdo mëngjes zgjohet me një llogari - a ka mjaft ilaç deri në fund të muajit. Kjo nuk është politikë, është një shërbim shëndetësor që çdo shtet i rregulluar e konsideron themelor. Sa gjatë do t'i lërë një shoqëri qytetarët e vet më të cenueshëm të luten për diçka që u takon me të drejtë?