Постојат проблеми што за поголемиот дел од јавноста се невидливи, а за неколку семејства се прашање на живот. Лицата со хемофилија во Македонија, како што се алармира на прес-конференција, повеќе од една година живеат во вистинска голгота поради недостиг на лекот „Фактор 8″ – терапијата без која ова заболување не може да се контролира.

Хемофилијата е состојба при која крвта не се згрутчува нормално, па и најмала повреда може да стане опасна по живот. „Фактор 8″ не е луксуз ниту дополнителна терапија – тоа е лекот што ги држи овие пациенти живи и функционални. Кога количините се ограничени со месеци, пациентите се принудени да чекаат, да рационираат и да живеат во постојан страв што ќе се случи ако се повредат.

И тука институциите не можат да се сокријат зад фразата „здравството е сложен систем”. Станува збор за релативно мал број пациенти со јасна, документирана потреба. Кога една држава не може да обезбеди континуирана терапија за неколку стотици луѓе со животозагрозувачка состојба, прашањето не е дали има пари – прашањето е каде се губат, и зошто токму овие пациенти секогаш се на крајот на редот.

Зад секоја ваква вест стои семејство што секое утро се буди со пресметка – има ли доволно лек до крајот на месецот. Тоа не е политика, тоа е здравствена услуга што секоја уредена држава ја смета за основна. Колку долго едно општество ќе остава своите најранливи граѓани да молат за нешто што им следува по право?