Polonia ka 14 gjuajtës postsovjetikë MiG-29. Ukraina ka teknologji dronësh që gjithë bota do ta ketë. Marrëveshja shkruhet vetë: aeroplanë për dronë. Të dyja palët thanë „po". Dhe pastaj gati një vit ajo marrëveshje qëndroi pezull, sepse asnjëra palë nuk donte ta bënte hapin e parë.

Tani në histori hyri Bullgaria - dhe gjithçka ndryshoi.

Sapo Sofja shprehu dëshirën t'i blejë MiG-ët polakë, Kievi papritur u interesua sërish. Zëvendëskryeministri dhe ministri polak i Mbrojtjes, Vladisllav Kosinjak-Kamish, e tha këtë pa shumë mbështjellje diplomatike: „Morëm dëshmi se kjo teknologji është mjaft e mirë. Tani që duket se edhe vende të tjera janë gati ta blejnë, Ukraina sërish shprehu interes."

Ta përkthejmë atë fjali

Domethënë: derisa Polonia ishte blerësi i vetëm, Ukraina kishte kohë të mendonte, të hezitonte dhe t'i vlerësonte aeroplanët si teknikisht të parregullt. Delegacionet ukrainase muajt e fundit disa herë erdhën në Poloni për t'i inspektuar MiG-ët dhe në fund deklaruan se ishin në gjendje të keqe teknike - dhe se Kievi mund t'i pranojë vetëm nëse Polonia i modernizon me shpenzimet e veta.

Sapo u shfaq një blerës i dytë i interesuar, po ata aeroplanë papritur u bënë më interesantë. Kosinjak-Kamishi thotë se negociatat tani janë „në një fazë më të avancuar se një muaj më parë", por se nuk ka siguri se marrëveshja do të lidhet. Ukrainasit dërguan një letër me të cilën konfirmojnë interesin e tyre të vazhdueshëm.

Letër. Në vitin e tretë të një lufte, mes dy shteteve aleate, negociatat për shkëmbimin e pajisjeve ushtarake lëvizin me shpejtësinë e një letre.

Polonia nuk subvencionon më

Ajo që këtu është vërtet e re nuk është numri i aeroplanëve. Është toni. Ministri polak tha hapur se qeveria aktuale ka një qasje tjetër nga e mëparshmja: „Ndryshe nga qeveria e kaluar, ne nuk u themi thjesht: 'Do t'ju subvencionojmë', por presim që të tregojnë solidaritet."

Para kësaj, në fillim të korrikut, i njëjti ministër njoftoi se Ukraina nuk e respekton marrëveshjen për teknologjinë e mjeteve pa pilot. „Ekziston një propozim i qartë: MiG-ë për dronë. Ukrainasit thanë 'po', por pastaj filluan të dyshojnë", deklaroi ai, duke shtuar se Kievi tashmë kishte nisur bashkëpunim me partnerët e vet të Lindjes së Mesme në të njëjtën fushë.

Ky është çelësi i gjithë çështjes. Teknologjia ukrainase e dronëve është ndërtuar në kushte në të cilat asnjë ushtri perëndimore nuk e ka testuar të vetën - luftë e vërtetë, kundërshtar i vërtetë, humbje të përditshme. Ajo dije ka çmim, dhe Kievi e di. Prandaj nuk nxiton ta ndajë për 14 aeroplanë të vjetër që gjithsesi duhet t'i riparojë dikush tjetër.

Aleanca si tregti

Ky është momenti kur ndihma ushtarake pushon së qeni solidaritet dhe bëhet marrëveshje me dy palë që bëjnë pazar. Polonia nuk do më të japë pa marrë. Ukraina nuk do ta japë më të mirën që ka nën çmim. Ndërsa Bullgaria, duke hyrë në lojë, pa dashje zhbllokoi atë që me muaj kishte qëndruar ngërç.

Ky është një mësim i mirë për çdo vend të vogël që ulet në tryezë me më të mëdhenjtë: çmimi i asaj që ke nuk përcaktohet nga sa vlen për ty, por nga sa palë e duan. Sapo shfaqet një i dytë i interesuar, biseda ndryshon. Bullgaria nuk nënshkroi asgjë, dhe tashmë e zhvendosi terrenin negociator.