Çdo verë e njëjta skenë: dikush lyhet me vetënxirës që të duket sikur sapo është kthyer nga pushimet, dhe në mëngjes zgjohet me një nuancë të çuditshme portokalli, më shumë si karotë sesa si nxirje. Nuk është magji, as fat i keq - pas saj qëndron një kimi konkrete, dhe sapo ta kuptosh, gabimi shmanget lehtë.

Përbërësi aktiv në thuajse të gjithë vetënxirësit është DHA (dihidroksiaceton). Sipas një kozmetologu, ai reagon me amino-acidet në shtresën sipërfaqësore të lëkurës përmes të ashtuquajturit reaksion Maillard - i njëjti që e bën bukën të skuqet gjatë pjekjes - duke krijuar pigmente kafe. Ngjyra zhvillohet gradualisht, mes 4 dhe 24 orëve, dhe zgjat derisa lëkura të rinovohet natyrshëm, zakonisht pesë deri në shtatë ditë.

Pse atëherë ndonjëherë del portokalli? Fajtori qëndron te disa faktorë: përqendrim shumë i lartë i DHA-së, sidomos në lëkurë të çelët; një formulë me cilësi të dobët; dhe gabimi më i shpeshtë - aplikimi i pabarabartë në lëkurë të thatë ose aty ku ka qeliza të vjetra, të zhveshura. Produkti „kapet" më fort në ato vende dhe që andej vijnë njollat.

Zgjidhja është te përgatitja, jo te produkti. Bëni një piling të butë të lëkurës një-dy ditë më parë, por jo menjëherë para aplikimit. Shmangni retinoidet dhe acidet e forta para përdorimit, dhe sigurohuni që lëkura të jetë mirë e hidratuar. Aplikojeni në mënyrë të barabartë, në të gjitha pjesët njësoj. Dhe e fundit - jo çdo vetënxirës është i njëjtë: ata cilësorë kombinojnë DHA-në me përbërës hidratues dhe rregullatorë të pH-së. Nxirja pa diell është e mundur; thjesht kërkon pak më shumë kujdes seç pranojnë reklamat.