„Operacioni special ushtarak po shkon sipas planit", thotë formulimi zyrtar i Kremlinit prej vitesh. Por realiteti në pompat e benzinës në Rusi tregon një histori tjetër. Në Volgograd, pamjet tregojnë radhë të mëdha automjetesh dhe njerëz që fjalë për fjalë kampojnë pranë pompave - me tenda dhe tavolina të palosshme, duke pritur me ditë të vijë karburanti.

Shkaku nuk është mister. Ukraina i godet sistematikisht rafineritë ruse me dronë, dhe me efekt. Që nga fillimi i vitit 2026, forcat ukrainase kanë goditur mbi 20 rafineri të mëdha ruse - në Kirishi, Moskë, Rjazan dhe qytete të tjera - dhe kështu kanë eliminuar gati një të katërtën e kapacitetit të përgjithshëm rus për përpunimin e naftës. Një vend që i eksporton naftë gjithë botës papritur nuk mund të mbushë depozitat e veta. Ironia vështirë se mund të jetë më e madhe.

Kriza u derdh nga Krimea e pushtuar drejt rajoneve jugore ruse - Krasnodar, Rostov - ku pompat u thanë, ndërsa qytetarët nisën të blejnë me panik ushqime dhe produkte bazë. Kremlini reagoi me masa urgjente: ndalim i plotë i eksportit të naftës dizel, kufizime të benzinës dhe kerozinës, shitje e karburantit të cilësisë më të ulët nën etiketën e më të mirit, dhe një limit prej 20-30 litrash për automjet.

Pse ka rëndësi kjo edhe për ne? Sepse tregon se edhe fuqia më e madhe ushtarake ka pika të cenueshme, dhe se lufta moderne bëhet edhe mbi ekonominë, jo vetëm në front. Kur një shtet duhet t'u shpërndajë karburant qytetarëve të vet me doza si në kohë lufte - sepse është kohë lufte - atëherë formulimi zyrtar „gjithçka po shkon sipas planit" tingëllon gjithnjë e më shumë si tallje me popullin e vet. Dhe populli, si kudo, e sheh këtë - nga radha para pompës.