Departamenti i Shtetit lëshoi një alarm global sigurie - jo për një rajon, jo për një ambasadë, por për qytetarët amerikanë kudo që të ndodhen në planet. Mesazhi është i shkurtër dhe frikësues: kini kujdes, sepse askush nuk garanton më ku do të godasë përshkallëzimi i radhës.

Shkaku nuk është abstrakt. Dy ushtarë amerikanë u vranë në Jordani gjatë një sulmi iranian me raketa balistike dhe dronë, ndërsa i treti figuron si i zhdukur. Me këtë, numri i viktimave ushtarake amerikane të konfirmuara që nga 28 shkurti u ngjit në 16. Gjashtëmbëdhjetë arkivole - e megjithatë presidenti Tramp, pasi heshti më shumë se 24 orë në rrjetin e vet, gjeti vetëm të thotë se ishte „punë shumë e trishtë”.

Uashingtoni frikësohet zyrtarisht se grupet proiraniane mund të godasin interesat amerikane, objektet ose vendet ku mblidhen qytetarët e SHBA-së - dhe këtë kudo në botë, jo vetëm në Lindjen e Mesme. Aeroporte, hapësirë ajrore, misione diplomatike: e gjithë kjo është tashmë në listën e objektivave të mundshëm. Kur një shtet u thotë qytetarëve të vet „kini kujdes kudo që të jeni”, kjo nuk është paralajmërim rutinë - është pranim se kontrolli po rrëshqet.

CENTKOM njoftoi menjëherë goditje të reja, kësaj radhe kundër forcave të Gardës Revolucionare Iraniane, të cilat i quan përgjegjëse për vdekjen e ushtarëve. Mediat iraniane përcollën goditje mbi ishullin Harg dhe zonat rreth porteve Bandar Abas dhe Sirik, ndonëse më të dobëta se netët e mëparshme kur ranë ura, tunele dhe termocentrale.

Nga ana tjetër, retorika është edhe më e ashpër. Udhëheqësi suprem Moxhtaba Hamnei porositi se Teherani do t'i japë Uashingtonit një „mësim të paharrueshëm” dhe e akuzoi për shkelje të marrëveshjeve, duke shtuar se nënshkrimi i Trampit nuk vlen asgjë. Irani ka paralajmëruar tashmë se „i gjithë rajoni do ta paguajë çmimin” nëse goditjet mbi infrastrukturën vazhdojnë.

Dhe çmimi po paguhet tashmë në shifra që frikësojnë. Ministria iraniane e shëndetësisë raportoi të paktën 50 të vrarë nga goditjet amerikane mes 27 qershorit dhe 18 korrikut, përfshirë gra dhe fëmijë, me mbi 500 të plagosur. Organizatat për të drejtat e njeriut vlerësojnë rreth 3.500 të vdekur në goditjet e përbashkëta amerikano-izraelite që nga fillimi i shkurtit. Në Liban, operacionet izraelite që nga marsi kanë marrë mbi 4.000 jetë sipas autoriteteve libaneze.

Ballkani e njeh këtë skenë përmendësh - çastin kur një konflikt lokal pushon së qeni lokal dhe fillon të përhapet si boja në ujë. Pyetja që rri pezull mbi të gjithë këtë nuk është nëse përshkallëzimi do të vazhdojë, por sa larg nga Lindja e Mesme do të arrijë para se dikush të thotë „mjaft”. Kur Departamenti i Shtetit paralajmëron për „përshkallëzim të paparashikueshëm”, kjo është një mënyrë diplomatike për të thënë se askush nuk e mban më timonin.