Ka njerëz të pasur për të cilët të gjithë e dinë, dhe ka njerëz të pasur që qëllimisht rrinë në hije - dhe pikërisht të dytët zakonisht kanë më shumë pushtet. Sheiku Mohamed bin Zajed al Nahjan, sundimtari i Abu Dabit dhe presidenti i Emirateve të Bashkuara Arabe, bën pjesë në grupin e dytë. Sipas një analize të Bloomberg, pasuria e tij vlerësohet në të pabesueshmet 335 miliardë dollarë - një shumë që e rendit ndër njerëzit më të pasur dhe më të fuqishëm në planet.

Ajo që e bën më interesant se një miliarder të zakonshëm është mënyra si i menaxhon ato para. Pas tij qëndron një zyrë investimesh familjare, AC Limited, që derdh kapital te gjigantë si Amazon, Microsoft dhe Nvidia. Me fjalë të tjera, një pjesë e kompanive që formësojnë përditshmërinë tonë - nga blerjet online te inteligjenca artificiale - kanë pas vetes edhe kapital nga Abu Dabi. Një pushtet që nuk shihet në faqet e para, por është kudo.

Dhe këtu vjen edhe fija ballkanike. Sipas së njëjtës analizë, sheiku është mik i ngushtë i presidentit serb Aleksandar Vuçiç, me vizita të shumta në Beograd dhe biseda për bashkëpunim ekonomik, investime, trafik ajror, turizëm, infrastrukturë dhe energjetikë. Kapitali emiratas prej kohësh nuk është histori e largët për rajonin - ai është tashmë këtu, në projekte disa prej të cilave lëvdohen me zë të lartë e disa në heshtje.

Ia vlen të pyesim se çfarë do të thotë një miqësi e tillë për një rajon të vogël. Kur një njeri me 335 miliardë investon te ti, rrallë e bën këtë nga simpatia - kapitali kërkon fitim, ndikim ose pozicion strategjik. Kjo nuk është e keqe në vetvete; por qytetari ka të drejtë të dijë çfarë jepet në këmbim të atyre investimeve. Sepse paratë nga Gjiri vijnë me kushte, edhe kur kushtet nuk shkruhen në një konferencë për shtyp.