Има богати луѓе за кои сите знаат, и има богати луѓе што намерно остануваат во сенка – а токму вторите обично имаат најмногу моќ. Шеикот Мохамед бин Заед ал Нахјан, владетелот на Абу Даби и претседател на Обединетите Арапски Емирати, спаѓа во втората група. Според анализа на Bloomberg, неговото богатство се проценува на неверојатни 335 милијарди долари – сума што го става меѓу најбогатите и најмоќните луѓе на планетата.

Тоа што го прави поинтересен од обичен милијардер е начинот на кој управува со тие пари. Зад него стои семејна инвестициска канцеларија, AC Limited, што влева капитал во гиганти како Amazon, Microsoft и Nvidia. Со други зборови, дел од компаниите што го обликуваат нашето секојдневие – од онлајн купувањето до вештачката интелигенција – имаат зад себе и капитал од Абу Даби. Моќ што не се гледа на насловните страни, но е насекаде.

А тука доаѓа и балканската нишка. Според истата анализа, шеикот е близок пријател на српскиот претседател Александар Вучиќ, со повеќекратни посети на Белград и разговори за економска соработка, инвестиции, авиосообраќај, туризам, инфраструктура и енергетика. Емиратскиот капитал одамна не е далечна приказна за регионот – тој веќе е тука, во проекти од кои некои се фалат гласно, а некои тивко.

Вреди да се праша што значи ваквото пријателство за еден мал регион. Кога човек со 335 милијарди инвестира кај тебе, ретко го прави тоа од симпатија – капиталот бара принос, влијание или стратешка позиција. Не е тоа само по себе лошо; но граѓанинот има право да знае што се дава во замена за тие инвестиции. Зашто парите од Заливот доаѓаат со услови, дури и кога условите не се напишани на прес-конференција.