Средните училишта во Скопје добиваат нови кабинети по математика и физика, лаборатории по хемија и биологија, интерактивни панели и – паметен пластеник со сензори и метеоролошка станица. Ако сето тоа профункционира како што е ветено, скопскиот средношколец наесен ќе учи физика поинаку отколку неговиот татко.

Градоначалникот на Град Скопје Орце Ѓорѓиевски информира дека во тек е уредување на кабинетите, кои добиваат нова наставна опрема, дидактички помагала, интерактивна технологија и училиштен мебел приспособен на современите потреби.

Идејата, барем на хартија, е точна. „Наместо законите на физиката и математичките концепти да се изучуваат само преку формули напишани на табла, учениците ќе можат да ги разберат и докажат преку реални модели, прецизни мерења и практични експерименти“, вели Ѓорѓиевски. Со интерактивните панели сложените научни концепти ќе се изучуваат преку видеа, симулации и тридимензионални модели.

Пластеникот е најинтересниот дел

Најмалку очекуваниот елемент од целиот проект е и најдобриот. Се гради паметен пластеник што ќе служи како училишна лабораторија, опремен со сензори и микроконтролери за следење и регулирање на температурата, влажноста на почвата, наводнувањето и прихранувањето. Дел од системите ќе можат да се следат и управуваат преку апликација на паметен телефон.

Во рамките на пластеникот ќе бидат поставени метеоролошка и професионална агростаница, преку кои учениците ќе можат сами да собираат и анализираат податоци за временските и почвените услови. Пластеникот ќе работи во текот на целата година, со градинарски, овошни и цветни култури – од расад до целосно развиено растение.

Тоа е точно она што му недостига на македонското средно образование: место каде физиката, биологијата, програмирањето и земјоделството не се четири одделни предмети, туку една иста работа гледана од различни агли. Земјоделството е и најголемата економска гранка каде вакво знаење директно се исплаќа.

Сега доаѓа тешкиот дел

Опремувањето училници е видлив проект. Се фотографира убаво, се сече лента, се објавува. Она што се случува потоа е потешко и никој не го снима.

Интерактивен панел без наставник обучен да го користи е скап телевизор. Лабораторија по хемија без реагенси во буџетот за следната година е убава просторија со стаклени шишиња. Пластеник со сензори бара некој да го одржува кога сензорот ќе се расипе во февруари.

Ниту едно од тоа не е аргумент против инвестицијата – напротив, инвестицијата е потребна и доцни со години. Тоа е само потсетник дека проектот не завршува кога опремата ќе се внесе во училницата. Тогаш всушност почнува.

Учебната година почнува за неколку дена. Тогаш ќе се види колку од ова е готово, а колку сè уште е „во тек“.