Në Kore këto ditë të gjithë kthehen në shtëpi. Çuseoku, një nga festat më të rëndësishme koreane, bie në ditën e 15-të të muajit të tetë hënor - këtë vit më 25 shtator, ndërsa festimi zgjat nga 24 deri më 26 shtator. Filloi si falënderim për korrjet, ndërsa sot është festë e familjes: kthim në shtëpi, nderim për të parët dhe sofër e madhe e përbashkët. Nëse duhet përkthyer për lexuesin tonë, më afër është një bashkim i ditës së përkujtimit të të vdekurve dhe darkës familjare të festës.

Dokrjun Kim dhe Hisuk Mun - Migeli dhe Ana për klientët e tyre - mbajnë një tezgë me ushqim korean, Onggi, në tregun Ibiza në Madrid. Thonë se përgatitja e sofrës së festës dikur merrte ditë të tëra, ndërsa sot gjithnjë e më shumë familje blejnë ushqim të gatshëm. „Njerëzit sot nuk kanë kohë të mjaftueshme, por ne gjithmonë kemi preferuar të gatuajmë në shtëpi për të tanët“, thotë Ana. Tingëllon e njohur? Edhe sarmat për festë mbështillen vetëm për njerëzit që vërtet i ke për zemër.

Xhon dhe dongurangteng. Kafshata të vogla të skuqura: mish, tofu, karkaleca, kunguj ose kërpudha rrokullisen në miell dhe vezë, pastaj skuqen. Dongurangteng është varianti me mish të grirë dhe perime, i ngjashëm me qofte të vogla. E gjithë mjeshtëria qëndron te ekuilibri - krokante nga jashtë, me lëng nga brenda.

Galbi-xhim. Brinjë viçi që ziejnë ngadalë, derisa mishi të zbutet plotësisht, me salcë soje, mirin, hudhër, xhenxhefil dhe qepë. Disa shtojnë mollë, xhixhibanoza ose dashi. Kjo është gjella më e shtrenjtë dhe më e ngadaltë në sofër - dhe pikërisht për këtë bëhet për festë.

Xhapçe. Makarona të tejdukshme prej patateje të ëmbël, dangmjon, të skuqura me perime, kërpudha dhe ndonjëherë mish viçi, të erëzuara me vaj susami dhe salcë soje. Simbol i begatisë, me origjinë nga oborri i mbretit Gvanghegun në shekullin 17, i cili thuhet se e donte më së shumti me kastravec, rrepë të bardhë dhe shitake. Ana thotë se kjo është një nga gjellët koreane që më lehtë i pushton spanjollët.

Oxhingeo-muçim. Sallatë me kallamarë të zier në avull, me karotë, kastravec dhe salcë djegëse, ku djegësja lufton me të thartën, ndërsa gjella mbetet freskuese.

Songpjeon. Ëmbëlsira e festës: kulaçë prej orizi ngjitës në formë gjysmëhëne, të mbushur me susam ose gështenja të grira imët, të ziera në avull dhe vetëm lehtë të ëmbla.

Shumica e këtyre gjellëve nuk janë të shpejta. Pikërisht ky është thelbi i Çuseokut, por edhe i çdo sofre tonës të festës: një gjellë që kërkon një ditë të tërë pune është mënyrë për të thënë se dikush e vlen aq.