Startapi suedez Fika Jobs mblodhi 4 milionë dollarë (rreth 3,5 milionë euro) për një platformë ku për punë nuk të interviston më një njeri - por inteligjenca artificiale. Kandidati lidh profilin e tij të LinkedIn, kalon një bisedë prej rreth dhjetë minutash me një agjent IA, ndërsa përgjigjet priten automatikisht në videoklipe të shkurtra që punëdhënësit pastaj i shfletojnë si në një rrjet social.

Paratë i prin Luminar Ventures, me pjesëmarrje të Alliance VC dhe të themeluesve të kompanisë së njohur të lojërave King. Pas Fikës qëndrojnë vëllezërit Jakob dhe Aleksandar Duboa nga Stokholmi. „Kur ndërtonim projektin e mëparshëm, harxhonim shumë kohë në punësim dhe gati humbëm një kandidat vetëm sepse CV-ja e tij nuk shkëlqente“, thotë Jakob Duboa, drejtori ekzekutiv i kompanisë. Sistemi, që punon në Google Gemini, shqyrton biografinë dhe gjeneron pyetje posaçërisht për çdo kandidat.

Modeli i biznesit është ai që do t'u pëlqejë punëdhënësve: falas për ata që kërkojnë punë, ndërsa kompanitë paguajnë 10 për qind të pagës së parë vjetore të të punësuarit - përballë 20 deri 30 për qindëshit të zakonshëm që e ngarkojnë agjencitë klasike të punësimit. Më lirë, më shpejt, më e shkallëzueshme.

Dhe këtu është vendi ku ia vlen të ndalemi. Ideja se një algoritëm do të vlerësojë nëse dikush është i mirë për punë mbi bazën e një videoje dhjetëminutëshe tingëllon efektive - derisa të gjendesh nga ana tjetër e kamerës. Çfarë ndodh me kandidatin që ia del më mirë në një bisedë ballë për ballë sesa para objektivit? Kush përgjigjet kur modeli të refuzon sipas kritereve që askush nuk t'i tha? Automatizimi i punësimit premton drejtësi përmes një makine, por makina mëson nga të njëjtët njerëz, paragjykimet e të cilëve gjoja duhej t'i largonte.