Irani: një supercisternë goditi një minë në ngushticën e Hormuzit, ndërsa kushdo që shkel rregullat do të përballet me zjarr

Një supercisternë e ngarkuar me naftë bruto shpërtheu dhe mori flakë pasi goditi një minë detare duke u përpjekur të dalë nga ngushtica e Hormuzit. Ky është versioni i televizionit shtetëror iranian, sipas të cilit anija lundronte në një „rrugë të paautorizuar dhe të rrezikshme“. Zjarri ishte aq i fortë sa e raportuan edhe banorë të bregut, larg vendit të aksidentit.

Korpusi i Gardianëve të Revolucionit Islamik (IRGC) shton një detaj që duhet ta kalojë fajin te ekuipazhi: cisterna, menjëherë para goditjes, i kishte fikur sistemet e navigimit dhe GPS-in. Mesazhi që pasoi nuk lë hapësirë për interpretim. „Çdo cisternë që i shkel rregullat dhe i shpërfill rregulloret e sigurisë së ngushticës së Hormuzit do të përballet me një zjarr të madh“, deklaroi IRGC.

Njëkohësisht paralajmëruan se masat kundër anijeve që përdorin „rrugë të paautorizuara“ nuk do të kufizohen më vetëm në ngushticë - anijet e tilla do të ndiqen dhe do të „dënohen“ në gjithë rajonin. Cila anije, nën cilin flamur dhe me çfarë ngarkese - për momentin dimë vetëm atë që Teherani dëshiron të thotë.

Irani pohon se ka kontroll të plotë mbi Hormuzin që nga fillimi i „agresionit amerikano-izraelit“, ndërsa trafiku tregtar nëpër ngushticë ka rënë në mënyrë drastike. Agjencia britanike për siguri detare UKMTO ndërkohë raportoi se një cisternë tjetër në ngushticë, duke lundruar drejt daljes, u godit në anën e majtë nga një „predhë e paidentifikuar“. Ekuipazhi është i sigurt, anija është e dëmtuar. Pak më herët UKMTO kishte njoftuar për zjarr në edhe një cisternë tjetër të goditur nga një predhë e panjohur.

Teherani thotë se rrugën lundruese nuk do ta hapë derisa SHBA-ja të mos i plotësojë kërkesat e tij. Presidenti iranian Masud Pezeshkian, në takim me Vladimir Putinin në Turkmenbashi, e përshkroi versionin e tij të diplomacisë: „Ne negociojmë. Por sa herë që hyjmë në dialog me Shtetet e Bashkuara, ato na sulmojnë sërish. Megjithatë, nuk do ta lëmë tryezën e negociatave.“

Rruga detare që për dekada ishte autostradë për naftën botërore tani ka pikë pagese - vetëm se dënimi për kalim të papaguar është zjarr në kuvertë. Kur një shtet vendos vetë cilat rrugë në ujërat ndërkombëtare janë „të autorizuara“, a është kjo siguri apo haraç me mina?