Një tarracë e vogël nuk është një tarracë e dështuar. Një tarracë e vogël është një tarracë ku çdo vendim duket. Në njëqind metra katrorë një kolltuk i gabuar humbet; në katër metra katrorë ai është i gjithë problemi. Ja çfarë shkon shpesh keq - dhe çfarë bëhet në të vërtetë në vend të saj.

1. Mobilie shumë të mëdha për hapësirën. Gabimi më i shpeshtë dhe më i shtrenjti. Një tavolinë buke, një divan i jashtëm ose kolltuqe të blera pa kontrolluar nëse fare rrihet si duhet mbi to. Në vend të kësaj: copa të lehta, proporcionale dhe fleksibile - tavolina të palosshme, karrige që vendosen njëra mbi tjetrën, një stol i montuar në mur.

2. Shumë përdorime në shumë pak hapësirë. Ngrënia, rrezitja, leximi, bimët dhe magazinimi - e gjitha kjo në katër metra katrorë. Rezultati është një hapësirë ku asgjë nuk bëhet me rehati. Zgjidhja është e pakëndshme, por e thjeshtë: zgjidh një përdorim kryesor dhe qëndro te ai.

3. Gjithçka e ngjitur pas murit, pa shteg për të ecur. Mobiliet e vendosura pa kalim të lirë e bëjnë tarracën të papërdorshme, edhe pse duket „e rregullt”. Lër një zonë nëpër të cilën kalohet dhe përdor një cep ose një shpërndarje në formë L për ta liruar qendrën.

4. Mobilie vizualisht të rënda. Konstruksionet masive, mbështetëset e larta, ngjyrat e errëta dhe garniturat e trasha e zvogëlojnë hapësirën edhe kur fizikisht hyjnë. Rregulli është i thjeshtë: sa më shumë ajër kalon mes copave, aq më lehtë ndihet e tëra.

5. Dyshemeja e mbuluar me vazo. Çdo bimë në dysheme të ha pikërisht atë hapësirë që të mungon. Gjelbërimi ngjitet lart - në parmak, në vazo të varura, në rafte dhe në mbajtëse vertikale.

6. Bimë të zgjedhura sipas pamjes, jo sipas kushteve. Blerja sipas fotografisë, pa ditur sa orë diell merr tarraca, sa fort godet era dhe sa kohë ke vërtet për mirëmbajtje, të çon te një tarracë plot vazo të thara deri në gusht. Shikoje tarracën një javë përpara se të blesh çfarëdo gjëje.

7. Askund për të vendosur asgjë. Jastëkët, batanijet, qirinjtë, veglat - nëse nuk kanë vend, ato janë vendi. Mobiliet me funksion të dyfishtë e zgjidhin këtë: një stol me hapësirë brenda, një tavolinë me ndarje, një dollap i ngushtë.

8. Ndriçimi i harruar. Një tarracë pa dritë është një tarracë që nuk ekziston pas orës tetë në mbrëmje, dhe pikërisht atëherë të duhet më shumë. Dritë e butë ambientale - drita në varg, llamba diskrete muri, fenerë diellorë ose llamba me mbushje.

9. Tekstil dhe detaje pa asnjë vijë. Pesë ngjyra, tri motive dhe copa nga histori të ndryshme e bëjnë hapësirën e vogël të duket e parregullt, jo e pasur. Merr një gamë tonesh natyrale, dy ngjyra kryesore dhe ndonjë theks.

10. As hije, as mbrojtje nga shikimet. Pa hije, tarraca në verë është e papërdorshme; pa strehë, mbi të nuk rrihet i qetë. Tenda të lehta, çadra në formë gjysmëhëne, roleta të jashtme, paravane dhe bimë që mbrojnë pa mbyllur gjithçka.

Nëse lexohen të dhjetat bashkë, shihet se bëhet fjalë për një gabim të vetëm të përsëritur dhjetë herë: një tarracë e vogël rregullohet sikur të ishte e madhe, vetëm me copa më të vogla. Dhe hapësira e vogël nuk kërkon një version në miniaturë të asaj të madhes - kërkon të vendosësh çfarë nuk do të vësh mbi të. Kjo është puna më e vështirë, dhe e vetmja që vërtet funksionon.