Një delegacion i lartë i UNESCO-s përfundoi një vizitë treditore në Maqedoni, me takime pune me presidenten Gordana Siljanovska-Davkova dhe me ministrin Ljutkov. Tema është e vjetër, por ende e pazgjidhur - mbrojtja e trashëgimisë natyrore dhe kulturore të rajonit të Ohrit.

Qëllimi i vizitës, sipas kumtesës, është forcimi i bashkëpunimit dhe zbatimi i rekomandimeve për mbrojtje. Fjala „zbatim" këtu është çelësi - sepse rekomandime për Ohrin ka prej vitesh, dhe problemi kurrë nuk ka qenë mungesa e tyre, por kryerja e tyre. UNESCO prej kohësh paralajmëron për ndërtime pa leje, rregullim të egër të bregut dhe presion mbi liqenin.

Ohri nuk mbrohet me takime protokollare, por me vendime që do ta mbijetojnë verën - dhe pikërisht këtu qëndron dallimi mes synimit dhe rezultatit. Çdo delegacion vjen, fotografohet, nënshkruan për bashkëpunim, ndërsa në terren betoni vazhdon të avancojë drejt ujit. Pyetja nuk është nëse autoritetet e kuptojnë rëndësinë e statusit të UNESCO-s, por nëse janë gati të bëjnë hapa jopopullorë për ta ruajtur atë.

Sepse alternativa është e njohur dhe e turpshme - Ohri prej kohësh është nën kërcënimin për t'u vendosur në listën e trashëgimisë së rrezikuar. Kjo nuk është rrezik abstrakt, por rrezik konkret që shtyhet nga vizita në vizitë. Dhe nëse mbrojtja mbetet më tej në nivel takimesh dhe fotografish, pyetja nuk do të jetë nëse do ta humbim statusin, por kur.