Kryetari i Kievit, Vitali Kliçko, rreth orës pesë të mëngjesit më 2 tetor njoftoi se Ura Jugore është goditur sërish dhe se shërbimet emergjente janë dërguar në vendngjarje. Ky është vazhdim i goditjeve ndaj të njëjtit objekt që filluan një ditë më parë, më 1 tetor.

Ditën e parë dy dronë goditën zonën pranë pjesës mbajtëse të urës. Trafiku u ndal përkohësisht, ekspertët e kontrolluan konstruksionin dhe nuk gjetën dëmtime kritike që do ta rrezikonin gjithë objektin, kështu që një pjesë e trafikut më vonë u rikthye. Kliçko pastaj numëroi çfarë është dëmtuar: trau mbajtës i urës, parmaku mbrojtës, rruga dhe barriera e betonit që e ndan infrastrukturën e metrosë. Të nesërmen ura sërish ishte në shënjestër.

Tani Ura Jugore është e mbyllur në të dy drejtimet, ndërsa trenat e metrosë nuk kalojnë më mbi të. Punëtorët e metrosë filluan ta shkyçin furnizimin me rrymë në linjë, ndërsa trenat u ndalën në të dyja anët e Dnieprit. Linjat e autobusëve 22 dhe 91 janë devijuar nëpër urën hekurudhore të Darnicës, ndërsa për shkak të sulmeve të natës ka kufizime edhe në kalimet e tjera mbi lumë në Kiev.

Pse pikërisht kjo urë? Mbi të, krahas trafikut rrugor, kalon edhe linja e gjelbër e metrosë së Kievit, ajo që i lidh dy brigjet e qytetit. Goditja ndaj Urës Jugore nuk është goditje ndaj një cope betoni, por ndaj arteries së trafikut të qytetit.

Detaji më i tmerrshëm ka të bëjë me trenin. Një nga goditjet ra ndërsa mbi urë kalonte një tren i metrosë. Vala goditëse ngriti pluhur që përmes sistemit të ventilimit hyri në vagonë. Sipas autoriteteve të Kievit, as udhëtarët as makinisti nuk janë lënduar, ndërsa në tren nuk ka dëmtime të xhamave ose të konstruksionit. Treni është tërhequr në depo për kontroll shtesë. Këtë herë patën fat. Sa herë mund të jetë fati plan sigurie?

Burimet ruse dhe kanalet ushtarake në Telegram pohojnë se në sulme janë përdorur dronë me kokë luftarake të veçantë, të dedikuar për konstruksione metalike, ndërsa një pjesë e tyre thonë se shënjestër ishin trau mbajtës dhe shtylla mbajtëse e urës. Informacionet zyrtare ukrainase i konfirmojnë goditjet në zonën e pjesëve mbajtëse dhe dëmtimin e traut, por jo edhe pohimet për llojin e kokës luftarake.

Ballkani e di këtë logjikë përmendësh. Ura është gjithmonë lart në listë, sepse me të nuk bie vetëm çeliku, por edhe lidhja mes dy pjesëve të një qyteti. Urat e Novi Sadit nga viti 1999 dhe Ura e Vjetër në Mostar nga viti 1993 mbahen mend edhe sot. Në Kiev, për momentin, ura qëndron. Por metroja nuk kalon më.