Vendi që eksporton naftë në gjysmën e botës nisi të racionojë karburantin për shoferët e vet. Kompania ruse Tatnjeft vendosi një kufizim në rrjetin e saj të pikave të karburantit anembanë Rusisë - rreth 20 litra benzinë dhe 40 litra naftë për automjet. Kur një prodhues nafte nis ta japë karburantin pikë-pikë, diçka në makineri po kërcëllin.

Tatnjefti nuk është lojtari më i madh - mban rreth 8-9 për qind të prodhimit rus të benzinës, përballë Rosnjeftit me rreth 35 për qind, Lukoilit me 20-25 dhe Gasprom njeftit me 12-15. Por pikërisht prandaj lëvizja është domethënëse: kur një lojtar i mesëm vendos një kufizim të njëtrajtshëm në të gjitha pikat, kjo është sinjal më i fortë se masat e herëpashershme, lokale të të tjerëve. Lukoili kufizoi shitjen në kanaçe në disa vende në Moskë dhe pezulloi kartat e karburantit në Nizhni Novgorod, ndërsa Rosnjefti i hoqi shpejt një pjesë të kufizimeve.

Mesazhi zyrtar është se nuk ka krizë në nivel kombëtar, vetëm presion mbi furnizimin. Ndoshta. Por racionimi është një fjalë që qeveritë nuk e shqiptojnë lehtë, sidomos një vend që identitetin e vet e ndërton mbi fuqinë energjetike. Kur furnizuesi i gjysmës së Evropës mat litra para qytetarëve të vet, pyetja nuk është a ka problem, por sa gjatë do të mund të quhet me një emër tjetër.

Për rajonin kjo është një kujtesë se sa e brishtë është energjia edhe te ata që mendojmë se e kanë me bollëk. Çmimet e karburantit në Ballkan gjithmonë reagojnë ndaj asaj që ndodh më larg seç duket. A do të silleshim ndryshe te ne nëse rezervat do të nisnin të mateshin? Pyetje që vlen ta mbajmë në mend ndërsa shohim si racionohet aty ku më pak e prisnim.