Nga 1 korriku 2026, Bashkimi Evropian vendos një tarifë fikse prej 3 eurosh mbi të gjitha pakot e vogla me vlerë nën 150 euro që mbërrijnë me e-tregti nga jashtë BE-së. Në goditjen e parë - Temu dhe Shein, platformat kineze që në dy vitet e fundit kanë pushtuar tregun evropian të çmimeve të ulëta.

Shifra që e justifikon politikën - 5,8 miliardë pako të vogla hynë në BE vitin e kaluar, një rritje prej 26 për qind. Kjo është një sasi që fjalë për fjalë mbyt çdo sistem doganor në Union, dhe njëkohësisht krijon konkurrencë të padrejtë për shitësit evropianë që paguajnë doganë dhe TVSH të plotë. Logjika - të barazohet terreni.

Për Ballkanin, që nuk është në BE, pyetja shtrohet ndryshe. E para - a do të thotë kjo se edhe sistemet tona doganore do të ndjekin shembullin evropian? Deri atëherë, me rritjen e çmimeve të Temu dhe Shein në BE, mund të presim ridrejtim të trafikut drejt Ballkanit. Platformat kineze do ta testojnë modelin - shesin në vende me rregulla më të lirshme, dhe prej andej i ridrejtojnë pakot drejt BE-së. Skenarë të tillë „kërcim-mbi-pako" tashmë i kemi në Singapor, Hong Kong, Dubai.

Çështja e dytë - blerësi do ta paguajë diferencën. 3 euro mbi një pako me vlerë 10-20 euro është një shtim prej 15-30 për qind. Për Temu dhe Shein, që jetojnë me produkte me marzhe të ulëta të shitura në vëllim të madh, kjo është goditje. Por barra përfundimtare bie gjithmonë mbi konsumatorin. Ballkanasi që porosiste për 50 euro në muaj - do të paguajë rreth 60. Spanjolli - po ashtu.

Pyetja jo politikisht korrekte - kush përfiton pikërisht nga kjo tarifë? Në teori, shitësit e vegjël evropianë. Në praktikë, ka të ngjarë që të ardhurat do të shkojnë në buxhetin e përbashkët të BE-së, të cilin do ta paguajnë po ata konsumatorë përmes instrumenteve të tjera. Një lak burokratik me shumë mëngë e pak rezultat. Dhe fituesit e vetëm të mëdhenj mund të jenë - aktorët e mëdhenj evropianë të e-tregtisë që nuk e paguajnë tarifën sepse veprojnë brenda BE-së. Amazon, Zalando, Otto - të gjithë po gëzojnë në heshtje.