"Parisliler, evinize gidin" - Plogof'ta duvarlarda böyle yazıyor. Paris plakalı arabalara mesajlar kazınmış, Plobanek-Leskoni'de ise bir arabada "iyi yolculuklar, Parisliler" kazıması duruyor. Bretanya'da bu yılki yaz, ne tuza ne de iyoda benzeyen bir şey kokuyor.

En sert hali, nüfusun yazın üçe katlandığı Finistere bölgesinde. Geçen yıl nisan ile eylül arasında orada 7,4 milyon geceleme kaydedildi. Bu yıl ise Fransa'nın güneyindeki sıcak hava dalgası bir turist dalgasını daha kuzeye, Bretanya ve Normandiya'nın daha serin kıyılarına yolladı. Deniz için değil, sıcaklık için seçilmiş bir tatil.

Plobanek-Leskoni Belediye Başkanı Loik le Fir kazımaları kınadı: "Kentimiz her zaman açık ve konuksever bir topluluk oldu ve öyle kalmalı." Penmark'tan meslektaşı David le Ber ise kınamadan daha acil bir şey söyledi - nüfusun 5.600'den 17.000'e fırladığını, yolların, otoparkların ve konutların ise aynı kaldığını. Aynı yerde bir bisikletli, koşan bir kadını durdurup yerli olup olmadığını sorgulamış.

Rakam seni geçtiğinde

Bretanya'daki gecelemelerin yüzde 80'ini Fransızlar oluşturuyor, yüzde 30'u ise Paris bölgesinden geliyor. Yani bu, yabancılara karşı bir isyan değil - kendi hemşehrilerine karşı bir isyan, ki bu da tabloyu çok daha ilginç kılıyor. Mesele dil ya da milliyet değil, aritmetik: 5.600 kişi için inşa edilmiş altyapı, hangi pasaportu taşırlarsa taşısınlar, 17.000 kişiyi kaldırmıyor.

Oradan Ohri'ye, Struga'ya ya da Kruşevo'ya çok mesafe yok. Orada da ağustostaki insan sayısı, su şebekesinin, otoparkların ve çöp toplamanın kaldırabileceğinin kat kat üzerinde. Fark şu ki Bretanya'da belediye başkanları altyapı sorununu en azından yüksek sesle kabul ediyor, yalnızca ziyaretçi sayısını saymak yerine.

Araba kazımak vandalizmdir ve orada tartışma yok. Ama altında duran başka bir soru var: bir belediye, nüfusu yılda üç ay üçe katlanırken bütçesi, hizmetleri ve kararları kalan dokuz aya göre yapılmışsa ne yapar?