Databricks şirketi bir milyar dolar toplamak istiyordu. 190 milyar dolarlık değerleme üzerinden beş milyar (yaklaşık 4,6 milyar euro) ile bitirdi. İhtiyacı olduğu için değil - sırada bekleyen bir yatırımcıyı geri çevirmek, parasını almaktan pahalıya geldiği için.

Hikâyeyi bizzat CEO ve kurucu ortak Ali Ghodsi anlattı. Şirketin haziran ayındaki konferansı sırasında iş portalı The Information, Databricks'in büyük bir finansman turu hazırladığını yazdı. „O yazı çıkar çıkmaz uzun bir yatırımcı kuyruğu oluştu ve aramaya başladılar. Telefonum patladı”, diyor Ghodsi. „Bizim için mümkün olan en kötü zamandı, çünkü konferansla meşguldük.”

Yazı kendi kendini gerçekleştirdi. „İlginin düzeyi düpedüz çılgıncaydı. Yalnızca değerlendirdiğimiz o seçili yatırımcı grubundan 15 milyar dolarlık ilgi vardı”, diyor Ghodsi. Bu kadar para kapıyı çaldığında, yıllardır destek veren birine „hayır” demek kan davası reçetesidir. Bu yüzden şirket planladığından fazla hisse çıkardı.

Kazanan bir şirket neden daha fazla para ister

Rakamlar gerçekten iyi. Ghodsi, şirketin cari orana göre hesaplanan yedi milyar dolarlık yıllık gelire ulaştığını, bunun yüzde 80 büyüdüğünü ve işin nakit akışı bakımından pozitif olduğunu söylüyor. Temel ürün olan bulut veri ambarı bunun 1,5 milyarını getiriyor ve yıllık bazda yüzde 100 büyüyor.

Peki neden o zaman? Çünkü yapay zekâ pahalı. Databricks'in üç büyük bulut sağlayıcısının hepsine karşı milyarlarca dolarlık taahhüdü var, bugünün en pahalı işgücü piyasasında yüz kişilik bir araştırma ekibi tutuyor ve satın alıyor. Bu hafta, hafif veri tabanı PGlite'ın arkasındaki şirket Electric'in satın alımını duyurdu. Haziranda bir siber güvenlik firması, martta ise iki firma satın almıştı.

Turu Coatue yönetti; Blackstone, MGX, T. Rowe Price'a bağlı hesaplar ve yeni yatırımcı Sixth Street Growth katıldı. Yaklaşık yirmi fon yer aldı. Şirket daha önce yalnızca yirmi ayda 20 milyar dolar toplamıştı.

Bir milyarın bozuk para olduğu zaman

Bir milyar dolarlık turun olay sayıldığı bir zaman vardı. Bugün, girişimler daha en başta bir milyar toplarken bu bozuk para - ve fark edilmeye değer olan da tam burası. Yatırımcılar çalışan bir ürün aramıyor; hikâye kapanmadan içine girmenin yolunu arıyorlar. Ghodsi hâlâ bir gün borsaya açılmak istediğini söylüyor. Er ya da geç paraya dönmek isteyecek böyle bir hissedar listesiyle başka bir şey vaat etmesi de zor.

Ama tek bir hamleyle, kendi şartlarıyla ve kimsenin okuduğu üç aylık raporlar olmadan on beş milyarlık ilgi çağırabildiği sürece - acelesi nerede?