Saatte 130 kilometre hızındaki rüzgâr Üsküp'te yüzlerce ağacı devirdi. Kesin sayıyı kimse bilmiyor. İlk bildirimler 189 devrilen ağaçtan söz ediyordu, ama o rakam bile fazlasıyla mütevazı çıktı - yalnızca Butel'deki şehir mezarlığında yaklaşık 80 ağaç devrildi, Karpoş ve Aerodrom'da ise sayı yüzlerle ifade ediliyor.

Üsküp Belediyesi tüm o odunun nereye gittiğini açıklıyor. Dökülen yapraklar, ince dallar ve diğer bitkisel atıklar „Drisla” çöp sahasına taşınıyor. Daha büyük gövdeler ve kereste, depolanıp sonraki kullanıma hazırlandıkları „Parklar ve Yeşil Alanlar” kamu işletmesine götürülüyor.

Planlar somut: keresteden Vodno için kameriyeler, kent mobilyaları, banklar ve çitler üretmek. Bir bölümü, Kızılay ve „Aziz Spas” insani yardım örgütüyle iş birliği içinde sosyal açıdan güç durumdaki ailelere yakacak odun olarak gidecek. Onlarca yaşlı ağacın zarar gördüğü Şehir Parkı'nda ise 60 yeni akçaağaç ve dişbudak fidanı dikilmesi planlanıyor.

Bu iyi düşünülmüş bir plan ve bir şey iyi düşünüldüğünde bunu söylemek gerekir. Devrilmiş ve kesilmiş bir ağaç zaten bir yere gitmek zorunda - çöplükte çürümektense bir banka ya da yakacak alamayan bir ailenin sobasına gitmesi daha iyidir.

Yine de yüzlerce devrilen ağaca karşı 60 fidan, kendi başına bir şey anlatan bir orandır. Devrilenler kadar gölge verecek akçaağaç ve dişbudakların otuz ila kırk yıla ihtiyacı olacak. Bu, dikime yönelik bir eleştiri değil - kaybedilen her yaşlı ağacın ne kadar pahalıya mal olduğunun hatırlatmasıdır, ister rüzgârdan kaybedilsin ister bir inşaat ruhsatından.

Fırtınadan beş gün sonra Karpoş'ta temizlik çalışmaları hâlâ sürüyordu. Trafiği kapatan ağaçlar önce çıkarıldı, yeşil alanlarda yatanlar bekledi. Öncelik mantıklı. Ama kente geri dönmeyen ağaçların sayısı, bu hikâyenin açıklaması yapılmayan tek rakamı olarak duruyor.