Humus artık her şey - her süpermarket rafında satılan atıştırmalıktan „sağlıklı" menülerin sihirli içeriğine. Ancak gerçek humus, Lübnanlıların, Suriyelilerin, Filistinlilerin ve Ürdünlülerin her gün masalarında olan humus, endüstriyel versiyonla hiç ilgisi yok. Hak edilmiş şöhretini bir sebepten dolayı yaşıyor: beş malzeme, on beş dakika ve teknik.

Klasik tarif basit: haşlanmış nohut, limon, sarımsak, zeytinyağı, tuz ve tahin (susam ezmesi). İsteğe bağlı - sonunda renk için kimyon veya kırmızı biber.

„İyi" humus ile „mükemmel" arasındaki farkı ne yapar? Profesyonellerin birbirini tanıdığı altı ipucu:

1. İyi pişmiş nohut kullanın. Konserve kullanıyorsanız - kaliteli alın. Yarı pişmiş nohut topak bırakır.
2. Nohutları soyun. Evet, her birini ayrı ayrı. Bu en zahmetli iştir ve aynı zamanda sonuçtaki en büyük farktır. Kabuklar pürüzlü doku verir - onlarsız ipek elde edersiniz.
3. Tahini önce limon suyu ile karıştırın. Nohutla değil. Önce tahin ve limon, hava dolu bir kütle oluştuğunda nohutu eklersiniz.
4. Suyu kademeli olarak ekleyin. Bir kerede değil. Biraz, karıştırın, biraz daha, kalın ama kaşığın üzerinde „yürüyen" bir kıvama ulaşana kadar.
5. Sarımsakla - ölçülü. Bir küçük diş yeter, eğer yoğun bir tat istemiyorsanız. Çok fazla sarımsak dengeyi öldürür.
6. Dinlendirin. Servisten önce buzdolabında en az 20-30 dakika. Humus çorba gibidir - ertesi gün daha iyidir.

4 kişilik malzemeler: 400 gram haşlanmış nohut, 2-3 yemek kaşığı tahin, 1 küçük diş sarımsak, bir limonun suyu, 3-5 yemek kaşığı soğuk su (veya haşlanmış nohuttan su), 3 yemek kaşığı sızma zeytinyağı, bir tutam kimyon (isteğe bağlı), tat için tuz, süslemek için kırmızı biber.

Balkan tatları için humus, beklenmedik şekilde tanıdık yönlerde çalışıyor. Tıpkı kaymak veya ajvar gibi „meze" olarak masaya servis edilir - ekmeğe bandırmak için (pide burada ev yapımı pide ile değiştiriliyor), bira veya kuru şarapla kaşık kaşık. Dekoram gerektirmeyen bir yemek.

Varyasyonlar? Közlenmiş biber (kırmızı humus), pancar (pembe, hafif bir toprak notası ile), avokado (daha yumuşak, daha güçlü), acılık için jalapeño veya harissa. Nohut yerine fasulye veya mercimek. Tazelik için kişniş, nane, limon kabuğu. Bir kural: kaliteli tahin koruyun. Bu, ev yapımı humus ile Üsküp'te bir restoranda yediğinizin arasındaki fark.