Bazı gelenekler yasalarla, bazıları tariflerle korunur. İspanya ile İngiliz tacı arasındaki en eski bağlardan biri diplomatik değil - tatlı: bir asırdan fazla süredir kraliyet sofrasında marmelat olmak için Londra'ya yolculuk eden Sevilla'nın acı portakalları.

Hikâye 20. yüzyılın başında, Kral XIII. Alfonso döneminde, Kraliçe Victoria Eugenia'nın acı portakaldan yapılan geleneksel İngiliz marmelatına özlem duymasıyla başladı. O zamandan beri, yalnızca İç Savaş ve İkinci Dünya Savaşı sırasında kesintiye uğrayarak, gelenek 120 yıldan fazla sürdü. Her kış, Sevilla'daki Alkazar bahçelerinin portakalları toplanıp İngiliz temsilcilere gönderiliyor.

Sır, meyvenin kendisinde. Acı portakal, Citrus aurantium, tam da taze yenmeye uygun olmadığı için değerlidir - ekşi özü, aromatik kabuğu ve doğal pektini, katkı maddesi olmadan kendiliğinden tutan bir marmelat için ideal kılar. Sofrada sıradan bir reçel gibi görünen şey, aslında hangi meyvenin neye yaradığını bilmedeki yüzyılların deneyiminin sonucu.

„Sevilla ile İngiliz tacı arasında 120 yıldan fazla sürdürülen eşsiz bir bağ,“ diye tanımlıyor İspanya'nın Londra büyükelçiliği bu geleneği. Anneanneden toruna geçen ev yapımı reçellere ve kış erzaklarına alışkın Balkanlı bir okur için ders tanıdık: bazen insanlar ve halklar arasındaki en kalıcı bağlar antlaşmalara yazılmaz - kahvaltıda tadılır.