Некои традиции се чуваат со закони, други со рецепти. Една од најстарите врски меѓу Шпанија и британската круна не е дипломатска – туку слатка: горчливите портокали од Севилја што веќе повеќе од еден век патуваат до Лондон за да станат мармалад на кралската трпеза.

Приказната започнала на почетокот на 20 век, во времето на кралот Алфонсо XIII, кога кралицата Викторија Еухенија копнеела по традиционалниот британски мармалад од горчливи портокали. Оттогаш, со прекини само за време на Граѓанската војна и Втората светска војна, обичајот опстанал повеќе од 120 години. Секоја зима, портокалите од градините на Алкасар во Севилја се избираат и се испраќаат до британските претставници.

Тајната е во самиот плод. Горчливиот портокал, Citrus aurantium, се цени токму поради тоа што не е добар за јадење свеж – киселата срцевина, ароматичната кора и природниот пектин го прават идеален за мармалад што се стега сам, без додатоци. Она што на трпезата изгледа како обична слатка всушност е резултат на векови искуство во тоа кој плод за што служи.

„Единствена врска меѓу Севилја и британската круна, одржувана повеќе од 120 години“, вака амбасадата на Шпанија во Лондон ја опишува традицијата. За балканскиот читател, навикнат на домашни слатка и зимници што се пренесуваат од баба на внука, поентата е позната: понекогаш најтрајните врски меѓу луѓето и народите не се пишуваат во договори, туку се вкусуваат на појадок.