Disa tradita ruhen me ligje, të tjera me receta. Një nga lidhjet më të vjetra mes Spanjës dhe kurorës britanike nuk është diplomatike - por e ëmbël: portokajt e hidhur nga Sevilja që prej më shumë se një shekulli udhëtojnë drejt Londrës për t'u bërë reçel në tryezën mbretërore.

Historia nisi në fillim të shekullit të 20-të, në kohën e mbretit Alfonso XIII, kur mbretëresha Victoria Eugenia mallëngjehej për reçelin tradicional britanik nga portokajt e hidhur. Që atëherë, e ndërprerë vetëm gjatë Luftës Civile dhe Luftës së Dytë Botërore, zakoni ka mbijetuar më shumë se 120 vjet. Çdo dimër, portokajt nga kopshtet e Alkazarit në Sevilje korren dhe u dërgohen përfaqësuesve britanikë.

Sekreti është te vetë fruti. Portokalli i hidhur, Citrus aurantium, çmohet pikërisht ngaqë nuk është i mirë për t'u ngrënë i freskët - tuli i thartë, lëkura aromatike dhe pektina natyrale e bëjnë ideal për një reçel që ngjizet vetë, pa shtesa. Ajo që në tryezë duket si një reçel i zakonshëm, është në fakt rezultat i shekujve përvojë në njohjen se cili frut shërben për çfarë.

„Një lidhje unike mes Seviljes dhe kurorës britanike, e ruajtur për më shumë se 120 vjet“, kështu e përshkruan traditën ambasada e Spanjës në Londër. Për lexuesin ballkanik, mësuar me reçelin shtëpiak dhe rezervat e dimrit që përcillen nga gjyshja te mbesa, poenta është e njohur: ndonjëherë lidhjet më të qëndrueshme mes njerëzve dhe popujve nuk shkruhen në marrëveshje - por shijohen në mëngjes.