İtalya, Arnavutluk'un Gjadër kentindeki merkezi açtığında bu bir İtalyan deneyi olarak sunulmuştu. Şimdi aynı deney Avrupa modeli olarak paketleniyor - ve olası ortaklar listesinde Gana, Senegal, Tunus, Libya, Moritanya, Mısır, Uganda, Etiyopya, Özbekistan ve Ermenistan'ın yanı sıra Karadağ da yer alıyor.

İtalya İçişleri Bakanı Matteo Piantedosi, öneriyi AB içişleri bakanlarının acil toplantısına sunacak. Fikir basit ve tam da bu yüzden tehlikeli biçimde basit: AB'ye yasa dışı giren herkes üçüncü bir ülkedeki merkeze gönderiliyor, sığınma başvurusu ve belgeleri orada işleniyor. Finansman? Birlik bütçesinden. Tam olarak kimin, ne kadar ödeyeceği - bunun yanıtı henüz yok.

Neden şimdi

Toplantı, son günlerde yaklaşık 70.000 kişinin zorla İspanya topraklarına girmeye çalıştığı, Fas topraklarındaki İspanyol enklavı Ceuta nedeniyle toplandı. Yetmiş bin. Bu, hiçbir idarenin mevcut usullerle başa çıkabileceği bir rakam değil; Roma bunu biliyor - ve fırsatı kullanıyor.

İtalya Dışişleri Bakanı Antonio Tajani, eleştirinin kime yöneldiğini gizlemiyor. İspanya'nın politikasını fazla gevşek, İtalya'nınkini ise „katı ve ölçülü“ olarak nitelendirdi; Avrupa'nın ayrım gözetmeksizin herkesi kabul edemeyeceğini savundu. Ayrıca Avrupa Komisyonu'nun İspanya'nın değil İtalya'nın pozisyonunu desteklediğini ekledi. „Göç için ortak bir strateji kurmalıyız“, dedi Tajani ve „çeşitli Afrika ülkelerinde Arnavutluk modeline göre yeni merkezler açma olasılığından“ söz etti.

Avrupa sınırının uzatılmış kolu olarak Balkanlar

Bizde daha yavaş okunması gereken kısım bu. Arnavutluk zaten model. Karadağ listede. Yani AB'ye içeri alınmak için en yüksek sesle seslenen iki Balkan ülkesi, Birliğin evinde tutmak istemediğini tutacağı yerler olarak değerlendiriliyor.

Bu eski bir sahne, sadece adı yeni. Balkanlar yıllardır bekleme odası, tampon bölge, Brüksel düşünürken sorunun park edildiği yer olarak hizmet ediyor. Şimdiki fark, bunun ilk kez bütçe kalemi olan bir öneride resmileştirilmesi. Ve sorulmaya değer: böyle bir şeyi kabul eden bir devlet ne kazanır - daha hızlı entegrasyon mu, yoksa onu tam olarak olduğu yerde tutan bir anlaşma daha mı?

Rakamlar tutmuyor

Bütün fikri Roma'nın isteyeceğinden zayıf gösteren bir ayrıntı daha var. İtalya'nın yıl sonuna kadar tam kapasiteye çıkarmak istediği Gjadër'deki merkezin, sığınma prosedürleri için ayda 3.000 kişiye kadar işlem yapması gerekiyor. Şu an yalnızca sınır dışı işlemleri için, sınırlı kapasiteyle kullanılıyor. Yani tüm kıta için önerilen model, tek canlı sürümünde, önerildiği işi hâlâ yapmıyor.

İtalya paralel olarak Genelleştirilmiş Tercihler Sistemi'nin daha katı uygulanmasını da isteyecek - gelişmekte olan ülkelere yönelik ticaret kolaylıklarını, o ülkelerin belgesiz kendi vatandaşlarını geri kabul etme isteğine bağlayan mekanizmayı. Başka bir deyişle: ticaret bir kaldıraca dönüşüyor. Geri kabul etmeyen, piyasada ödeyecek.