Kur dy vende fqinje në Ballkan nisin të shkëmbejnë deklarata të atilla që shkruhen „thuajse në prag të luftës", ia vlen të ndalesh e të pyesësh - kujt i intereson kjo? Ministri serb i punëve të brendshme dhe zëvendëskryeministri Ivica Daçiq u përgjigj ashpër ndaj një deklarate të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Malit të Zi, duke e quajtur „kulmin e hipokrizisë dhe fyerjeve ndaj Serbisë".

Daçiq pohon se deklarata të tilla në marrëdhëniet ndërkombëtare janë jashtëzakonisht të rralla dhe zakonisht shfaqen vetëm kur marrëdhëniet mes dy shteteve janë në krizë të thellë. Në një moment krahasimi mbresëlënës, ai tha se edhe deklaratat e Trumpit kundër Iranit ishin më të buta se ajo që shkroi MPJ-ja malazeze. Është e vështirë të thuhet nëse kjo është hiperbolë diplomatike apo temperatura e vërtetë e marrëdhënieve.

Nga ana tjetër, Podgorica i hodhi poshtë akuzat se po bën „luftë hibride" kundër Serbisë apo se po rrezikon interesat serbe, duke i quajtur „të pabaza dhe të papërshtatshme". Mosmarrëveshja vjen pas një sërë deklaratash e kundërdeklaratash - mes tyre edhe nga lideri i një partie proserbe në Malin e Zi - që vetëm e ndezin atmosferën tashmë të nxehur.

Daçiq kujtoi se qindra mijëra njerëz me origjinë nga Mali i Zi jetojnë në Serbi pa probleme, kurse disa udhëheqës shtetërorë serbë ishin me origjinë malazeze - një argument që ngre pyetjen: çfarë ka bërë Serbia për të merituar marrëdhënie të tilla? Por si gjithmonë në Ballkan, grindje të tilla rrallë janë për atë që duken. Historia, kufijtë, Kosova, 1918 - e gjitha kjo rri pezull mbi çdo deklaratë. Kurse njerëzit e thjeshtë nga të dyja anët? Ata do të vazhdojnë të shkojnë te njëri-tjetri në det e në dasma, pavarësisht se çfarë shkruajnë ministritë.