Кога две соседни земји на Балканот почнуваат да си разменуваат соопштенија какви што се пишуваат „речиси на работ од војна”, вреди да се запре и да се праша – кому му одговара ова? Српскиот министер за внатрешни работи и потпретседател на владата Ивица Дачиќ остро возврати на соопштението на црногорското Министерство за надворешни работи, нарекувајќи го „врв на лицемерие и навреди кон Србија”.

Дачиќ тврди дека вакви изјави во меѓународните односи се крајно ретки и обично се појавуваат само кога односите меѓу две држави се во длабока криза. Во еден впечатлив споредбен момент, тој рече дека дури и изјавите на Трамп против Иран биле помеки од тоа што го напишал црногорскиот МНР. Тешко е да се каже дали тоа е дипломатска хипербола или вистинска температура на односите.

Од друга страна, Подгорица ги отфрли обвинувањата дека води „хибридна војна” против Србија или дека ги загрозува српските интереси, нарекувајќи ги „неосновани и несоодветни”. Спорот доаѓа по серија изјави и контраизјави – меѓу нив и од лидерот на една продржавна партија во Црна Гора – кои само ја подгреваат веќе вжештената атмосфера.

Дачиќ потсети дека стотици илјади луѓе со потекло од Црна Гора живеат во Србија без проблеми, а неколку српски државни лидери биле од црногорско потекло – аргумент што го прашува: што направила Србија за да заслужи вакви односи? Но како и секогаш на Балканот, ваквите кавги ретко се за тоа што изгледаат. Историјата, границите, Косово, 1918 – сето тоа виси над секое соопштение. А обичните луѓе од двете страни? Тие и понатаму ќе одат еден кај друг на море и на свадби, без оглед на тоа што пишуваат министерствата.