Macaristan'ın yeni hükümeti Viktor Orban'a yasayla öngörülen 107.000 euroluk kıdem tazminatını ödememeye karar verdi. Ve burada tesadüfi hiçbir şey yok - yasa, çoğunluğa sahip olduğu dönemde Orban'ın kendi hükümeti tarafından çıkarıldı. Şimdi yeni başbakan Peter Magyar diyor: yasa var, ama uygulama niyetim yok.

Magyar'ın mantığı keskin ve basit: „Geride yalnızca borçlar ve yolsuzluk şemaları bırakan politikacılara bu kadar parayı ödemenin doğru olduğunu düşünmüyorum”. Tercüme: kuralı kendin için yaptın, şimdi sana karşı duruyor. Farklı bir bakış açısı - hukukun istemesen de geçerli olması gerektiği - burada yer bulmuyor.

Macar politik sağ ve sol hiçbir zaman bu kadar dramatik biçimde ayrı olmadı. Orban dört dönem boyunca yönetti, dost oligarkların kazandığı ve bağımsız medyanın susturulduğu bir sistem kurdu. TISZA partisinin lideri Magyar, bu yapıyı parçalama vaadiyle iktidara geldi - ve yaptığı ilk şey, Orban'ın kendi yazdığı bir yasayı çiğnemek oldu.

Balkan okuyucusu için bu tanıdık bir dram. İktidar değiştiğinde, yeniler eskilerin onlara bir sürü hukuki tuzak bıraktığını keşfeder. Bir kısmını uygularlar - bunlardan kaçınamadıkları için üzülerek. Bir kısmını görmezden gelirler - ahlaki olmadığı bahanesiyle. İki yaklaşımdan hangisi daha doğru? Soru retorik.

Analistler Magyar'ın eyleminin büyük bir kamuoyu desteği bulacağını bekliyor. Macarlar, bölgedeki herkes gibi, politikacıların kendilerini ayrı bir kast olarak tanımladıkları sistemlerden bıkmış durumda. Soru şu, bu hava ne kadar sürecek - tarih, yeni hükümetlerin eskileri gibi davrandığını söylüyor, sadece alıcı isimleri farklı. Magyar şimdi istisna olduğunu kanıtlamak zorunda. Bizim coğrafyamızda buna olan ihtimaller bilinir.