NATO, önümüzdeki hafta Brüksel'de Avrupa'nın en büyük silah devleriyle acil bir toplantı düzenliyor. Geleneksel zirve için değil. Daha siyasi açıdan yüklü bir şey için: ABD ile ilişkiler herkesin gözü önünde dağılırken, Avrupa silah üretimi bir yıl içinde nasıl iki ya da üç katına çıkarılır.

NATO Genel Sekreteri Mark Rutte, Airbus, Rheinmetall, Safran, Saab, MBDA ve Leonardo yöneticilerini çağırıyor. Ana mesaj basit: NATO üyeleri savunma için GSYİH'nın %5'i hedefini karşılarsa (Donald Trump'ın dayattığı yeni çıta), 2035'e kadar Avrupa, 2024'e kıyasla silahlara bir trilyon dolar daha harcamak zorunda kalacak. Teoride değil - somut olarak, fabrikalarla, tanklarla, mühimmatla, füzelerle.

Nedenler gizli değil. İlk olarak Trump. Avrupa'nın savunma harcamalarını artırması için sürekli baskı. İkincisi, İran çatışması için Avrupa silah alımlarını destekleme konusunda ABD'nin isteksizliği. Üçüncüsü - ve en şok edici olanı - Pentagon beklenmedik şekilde 5.000 askerini Almanya'dan çekti. Dördüncüsü, Trump ile Alman Şansölyesi Friedrich Merz arasındaki diplomatik gerginlik; bunun ardından Berlin aniden mühimmat için büyük bütçeler onayladı.

Toplantının asıl sorusu, satır aralarını okursanız: „Mesele şu ki savunma bütçesindeki bu artış nihayet kâğıt üzerinde gerçek ve elle tutulur görünüyor." 2026 yılında ABD-Avrupa ittifakının gerçekliği bu - „ortak değer" değil, rakamların titrek bir sunumu.

Balkanlar için bu önemli bir an. Brüksel'de fabrikalardan ve bütçelerden söz edildiğinde, bu komşularımızın - Hırvatistan, Romanya, Bulgaristan - tedarik zincirine dahil olacağı anlamına gelir. Belki Makedonya'nın da alt yüklenici olarak dahil olma şansı vardır. Belki yine - her zaman olduğu gibi - madenlerimiz boş kalırken diğer ülkelerin fabrika ve ihracat sözleşmeleri aldığına dair haberleri okuyanlar olacağız. Kim karar verecek - bu her zaman sorudur.