Hırvatistan Başbakanı Andrej Plenković, HRT'de, Balkanlardaki birçok kişinin yirmi yıl önce kapandığını düşündüğü bir tartışmayı yeniden açtı. Sırbistan ile ilişkilerden söz ederken „artık meseleler" diye saydı - savaş suçları, kayıp kişiler, ve iki devlet arasındaki sınır meselesinin çözümü.

Sorun cümle değil; arkasındaki mantık. Hırvatistan'ın Tuna sınırının kadastro modeli, uluslararası „orta hat" standardıyla uyuşmuyor. Hırvat modeli uygulansaydı, Sırbistan'ın Apatin, Sombor ve Bačka Palanka şehirlerinin bir kısmı Hırvatistan'a kalırdı - tam anlamıyla, 21. yüzyıl kadastro müdahalesi olarak.

Sırbistan henüz resmi olarak tepki vermedi. Ama 25 yıldır „değişmeyen sınırlar" üzerine devlet inşa eden bir ülkede, Zagreb'den gelen bu sözler bir duyuru olarak okunacak. Ve hiçbir Balkan başbakanının cevaplamak istemediği soru - kibarca söylenen „artık meseleler" ne zaman aktif meselelere dönüşür, ve AB çözüm istediğinde ne olur?

Bu tartışma yeni değil. Hırvatistan ile Bosna-Hersek arasında, Kosova ile Sırbistan arasında, Bulgaristan ile Makedonya arasındaki benzer gerilimler hep aynı soğuk tonla yürütülüyor - her „miras alınan mesele"nin açılmak için kendi zamanı olduğu. O zamanı her zaman büyük oyuncular seçer, ve nadiren o sınırlarda yaşayanların çıkarlarıyla çakışır.