Dün akşam Çento'daki „11 Ekim” Kültür Evi'nde yirmi iki isim yüksek sesle okundu. Ağustos 2016'da Gazi Baba belediyesini vuran sellerde bu kadar insan hayatını kaybetti.

On yıl sonra aileler, kendi yakınlarının adlarını duymak için yeniden aynı salonda oturdu. „Zaman ne anıları sildi, ne de en sevdiklerini kaybeden ailelerin yasını azalttı. Onların acısı bizim de acımızdır,” diye yazdı Gazi Baba Belediye Başkanı Boban Stefkovski.

Anmanın yalnızca büyük bir trajedinin hatırlatılması değil, aynı zamanda bir saygı, onur ve şükran eylemi olduğunu vurguladı. Şükran plaketleri İçişleri Bakanlığı'na, Makedonya Cumhuriyeti Ordusu'na, ABD, Bulgaristan ve Türkiye büyükelçiliklerine, eski Üsküp Belediye Başkanı Koce Trajanovski'ye ve Gazi Baba Belediyesi'nin sel müdahale koordinatörü Toni Bojkovski'ye verildi.

6 Ağustos 2016'da Stajkovci'de ve çevre mahallelerde yaşanan, sıradan bir yaz sağanağı değildi. Su dakikalar içinde geldi, evlere girdi, otomobilleri ve içindeki insanları alıp götürdü. Yirmi iki aile o gece bir yakınını kaybetti.

Stefkovski şunu söyledi: „O günlerde hiçbir ayrım yoktu. Tek bir amaç vardı - insan hayatlarını kurtarmak, her aileye yardım etmek ve selin harabeye çevirdiği yerlere umudu geri getirmek.”

O günler için bu doğru. On yıl sonra hâlâ havada asılı duran soru ise, o günlerden sonra neyin değiştiği.

2016 seli her şeyden önce bir drenaj sorunuydu - dayanamayan yataklar, kanallar ve sistemler. On yıl, tekrarını önleyecek altyapıyı kurmaya yeten bir süre. Kuruldu mu? Üsküp üzerindeki her yeni fırtına, Stajkovci, Singjeliç ve Çento'daki insanlarda aynı tedirginliği geri getiriyor ve bu tedirginlik akıl dışı değil - bu, hafıza.

Şükran plaketleri hak edilmiş. O gece suya girenlerin her biri bunu hak etti. Ama kurtarıcılara duyulan minnet, bunun bir daha asla yaşanmamasını sağlama yükümlülüğüyle aynı tür sorumluluk değil.

Anma, bütün mesajı her rapordan daha iyi anlatan bir cümleyle sona erdi: „Sizi asla unutmayacağız. Bir daha asla tekrarlanmasın.”