Sinirbilimin, sürekli şikâyet eden insanlar hakkında keşfettiği rahatsız edici bir şey var: hataları gerçekten daha hızlı fark ediyorlar. Neyin yanlış olduğunu aramaya ayarlanmış bir beyin, neyin yanlış olduğunu bulur - hem de odadaki herkesten önce. Sorun hemen ardından başlıyor.

Hekim ve sinirbilimci Elena Gallardo mekanizmayı süslemeden açıklıyor. Sürekli kaygı dikkat tüketir ve dikkat, dibi olan bir kaynaktır. Bunun tamamı sorunu sıralamaya harcandığında geriye, onun deyişiyle, "alternatifleri araştırmak için daha az zihinsel alan" kalır. Başka bir deyişle: duvarı herkesten hızlı görüyorsun, ama kapıyı arayacak bir şeyin kalmamış.

Bu kafanın neresinde oluyor

Üç bölge işi paylaşıyor. Prefrontal korteks kontrolü, sebatı ve çabanın değip değmediğinin değerlendirmesini tutar. Hipokampüs hatırlar ve yeni bilgiyi yerleştirir. Limbik bölgeler duyguları ve olumsuz düşüncenin döngüye girmesini taşır. Prefrontal korteks devreye girdiğinde duygusal kısım yatışır - neredeyse bir anahtar gibi çalışır.

Aynı gibi duyulan iki cümle arasındaki fark da buradan gelir. "Bunu yapamam" ile "bunu henüz öğrenmedim" beyinde farklı ağları etkinleştirir - biri duyguya, diğeri motivasyona ve davranışa bağlı. Bu pozitif düşünme değil; kendi sözcük dağarcığınla hangi ağı yaktığın meselesi.

Tehdit değil, bilgi olarak hata

Beyin, beklenen durumla gerçek durumu sürekli karşılaştırır ve aradaki farka öngörü hatası der. Bu farkı tehdit olarak okursan stres ve kaçış gelir. Veri olarak okursan uyum gelir. Aynı sinyal, iki zıt sonuç - ve tüm fark, beyne bunun ne anlama geldiğinin nasıl söylendiğinde.

Önceden duyulan kısa bir endişe faydalıdır: zorlukları öngörür, hazırlanırsın. Başarısızlığı sistematik biçimde beklemek başka bir şey - doğmadan girişimi yiyen genel bir korku inşa eder.

Ve bütün teoriden daha önemli bir rakam. Yetişkin birinde yeni bir alışkanlık, çaba gerektirmekten çıkması için yaklaşık altı ay sürekli tekrar ister. Altı ay. Üç hafta değil, bir ocak ayı değil. Sana otuz günde değişim satan biri ya bu rakamı bilmiyordur, ya da biliyordur ve yine de satıyordur.

Gallardo, kalmayı hak eden bir şey ekliyor: şikâyet etmek insanın zekâsı hakkında hiçbir şey söylemez. Yalnızca hangi koşullarda öğrendiğini söyler. Koşullar ise, zekânın aksine, değişir.