Sırp bakan Snežana Paunović Kosova'ya girişte ömür boyu yasak aldı. Kararı, Kosova İçişleri Bakanı Xhelal Sveçla açıkladı; Paunović bir Belgrad stüdyosunda Balkanların kolay kolay silmediği bir cümle sarf ettikten sonra.

„1998'de Miloşeviç'in yerinde olsaydım, Kosova'yı etnik olarak temizlerdim", dedi bakan bir televizyon röportajında. Yorumlardaki isimsiz biri değil, Sırp hükümetinin bir üyesi - şu an görevde olan ve devlet adına belge imzalayan bir insan.

Sveçla da borçlu kalmadı. Ona göre Paunović'in söylemi „on yıllardır şiddet, suçlar ve Arnavutları evlerinden silme girişimleri üreten bir devlet politikasının sürekliliğini" gösteriyor. Bir bakanın açıklamasını doğrudan doksanlı yıllara bağlayan ve onu rastgele bir kaçamak olarak görmeyen bir mesaj.

Brüksel de tepki verdi. Avrupa Komisyonu sözcüsü Anita Hipper kısa ve keskindi: „Avrupa'da etnik temizliği haklı çıkaran ve savunan bir söyleme yer yoktur." Sağlam duran bir cümle - ama bölgeden gelen bu tür açıklamalarla yıllardır yaşamayı öğrenmiş bir kurumdan geldiğinde ne kadar ağır basıyor?

Tepki dalgasının ardından Paunović bir açıklama yayımladı ve mesele yalnızca bir „analizmiş" gibi savundu. Klasik bir Balkan taktiği: önce cümleyi atarsın, sonra bizim onu yanlış anladığımızı açıklarsın - ama geri çekildiğine dair tek bir söz olmadan. Yürürlükte kalıyor, sadece daha yumuşak bir ifadeye sarılmış olarak.

Ve asıl sorun tam da burada yatıyor. Giriş yasağı sembolik - Paunović'in zaten Priştine'ye gitmeye niyeti muhtemelen yoktu. Geriye kalan şu ki bir etnik temizlik, görev sahibi için hiçbir sonuç doğurmadan, meşru bir siyasi argüman olarak alenen dile getirildi. En üst düzey yetkililer bu tür sözleri normalleştirdiğinde, izin verilenin sınırı kayar - ve Balkanlar bunun nereye vardığını iyi hatırlar.