Üsküp Şehri'nin ve kamu işletmelerinin tüm hizmet araçları GPS cihazlarıyla donatıldı ve bir izleme merkezi üzerinden gerçek zamanlı takip ediliyor. Aracın nerede olduğu, hangi güzergâhtan gittiği, hangi hızda, ne kadar süredir hareket halinde olduğu ve yakıt tüketiminin ne kadar olduğu görülüyor. Ayrıca özel sondalarla depodaki yakıt seviyesi de denetleniyor.

Belediye Başkanı Orce Gjorgjievski kuralı tek cümleyle özetledi: her araç, her kilometre ve her litre yakıt bir gerekçeye sahip olmalı.

Altı ayda yakıtta yarım milyon euro

Paylaştığı en somut veri toplu taşıma işletmesi JSP'ye ait. İşletme, bu yılın ilk altı ayında geçen yılın aynı dönemine kıyasla yakıtta yarım milyon euro tasarruf kaydediyor - hem de sisteme 50 araç daha dahil edilmişken.

Bütün hikâyeyi taşıyan kısım bu. Daha çok araç, daha az yakıt. Rakam doğruysa - ki bu rakam şehrin kendisinden geliyor, dolayısıyla alkışı değil Meclis'in denetimini hak ediyor - o zaman fark teknolojide değildi. Fark, daha önce kimsenin bakmıyor olmasındaydı.

Kendiliğinden ortaya çıkan soru

Yakıt sondası pahalı bir teknoloji değil. Araçtaki GPS cihazı 2026'nın buluşu değil. İkisi de ne yeni bir yasa, ne Avrupa fonları, ne de fizibilite çalışması gerektiriyor.

Yani soru bunun şimdi nasıl getirildiği değil. Soru, yılda yarım milyon euronun kimse fark etmeden neden aktığı ve daha da net olarak - kaç yıl aktığı.

Gjorgjievski ayrıca makam aracı kullanmadığını, kendi otomobiliyle geldiğini ve yakıtı kendisinin ödediğini, önceki başkanların kullandığı aracın ise şehrin hizmetine verildiğini belirtiyor. Bu bir semboldür ve sembol olarak işliyor.

Rakam ise sembol değil. Yarım milyon euro; sokak demek, park demek, okul sırası demek. Gjorgjievski, tasarruf edilen paranın tam da oralara gitmesi gerektiğini söylüyor.

O zamana kadar vatandaşın kontrol edebileceği tek şey, gelecek yıl ikinci bir rakamla ikinci bir raporun gelip gelmeyeceği - yoksa tasarrufun Ağustos 2026'dan kalma tek bir duyuru olarak mı kalacağı.