Üsküp tren istasyonu - çürümenin, ihmalin ve ani yenilemenin son aşamasının sembolü. Devlet Demiryolu Altyapısı şirketinin müdürü Sinisha Ivanovski, temizlik ve restorasyon kampanyasının başladığını duyurdu. İyi haber. Soru şu - normal bir ülkede rutin olan bir şey için neden siyasi irade gerekiyor?

Tüm reklam panoları ve aydınlatmalı tabelalar kaldırıldı. Bir tanesi hâlâ duruyor - kiracı kaldırmayı reddediyor, ama sözleşmenin feshinden önce yedi günlük ultimatomu var. Bilgi posterleri, grafitiler ve birikmiş kirler de temizlik sürecinde. Planlanan yeniden yapılanma çalışmaları Mimarlık Fakültesi ile birlikte, yapısal analiz ise IZIIS ile yürütülecek.

"Süreç kolay olmayacak, ama bugün başlıyoruz," dedi Ivanovski. Bu, Makedonya'nın çeşitli yapılar için her üç-dört yılda bir duyduğu bir cümle. Bazen işler tamamlanır. Bazen yarı yolda takılır. Üsküp tren istasyonu özeldir: birçok turist ve yabancı ziyaretçi için şehirle ilk temas noktası, aynı zamanda yüzlerce kişi için bir iş yeri - içinde bir polis karakolu var ve Ivanovski'nin söylediğine göre şefi "günlük olarak koordine ediyor".

Üsküp tren istasyonu Yugoslav modernist mimarisinin bir mucizesi olarak inşa edildi - 1963 depremi sonrası Japon mimar Kenzo Tange tarafından tasarlandı. Dünya mimari mirasının önemli bir parçasıdır. Tek bir reklam panosunu kaldırmak için "yedi gün" gerektiğine kadar dejenere olabilmesi - idari ihmal hakkında her şeyi anlatıyor.

Soru, bu sefer projenin gerçekten tamamlanıp tamamlanmayacağı ve ne kadar süreceğidir. Mimarlık Fakültesi ve IZIIS ciddi kurumlardır. Yetkililer bütçeyi sağlar ve planı siyasi engeller olmadan uygularsa, belki iki yıl içinde Üsküp utanılacak olmayan bir istasyona sahip olur. Onlarca yıllık ihmalden sonra bu kabul edilebilir bir hedeftir.