Rutin bir sınır geçişi olarak başlayan şey, saçma bir dramla sonuçlandı. Vredi partisinin üç yetkilisi, aralarında milletvekili Bekim Çoku ve Hükûmetin genel sekreter yardımcısı da olmak üzere, 9 Temmuz'da Ćafasan sınır kapısında bir saatten fazla alıkonuldu, ardından geri çevrildi - Arnavutluk makamları ülkeye girişlerini yasakladı.

Sebep mi? Resmî olarak - hiçbiri. En sıra dışı kısmı da tam bu. Bir ülkenin devlet yetkililerinin, bunca bağı paylaştıkları komşuya neden giremediğine dair tek bir açıklama yok. Çoku'nun kendisi olası bir neden öne sürdü: Arnavutluk'ta Başbakan Edi Rama karşıtı son protestolara verdiği açık destek. „Sebep, Arnavutluk'taki son protestoları açıkça desteklemem ise, bu son derece kaygı verici olurdu", dedi.

Ve hikâye burada yalnızca bir sınır anekdotu olmaktan çıkıyor. Biri, komşu bir ülkede bir görüş belirttiği ya da barışçıl bir protestoyu desteklediği için cezalandırılıyorsa, o zaman soru yalnızca Ćafasan'daki bir geçişle ilgili değil - sınırı geçer geçmez ifade özgürlüğünün ne kadar değer taşıdığıyla ilgili. Vredi haklı olarak bir yanıt talep ediyor, çünkü bu tür durumlarda makamların sessizliği hiçbir zaman tarafsız değildir.

Sınırların onlarca yıldır aileleri, dostları ve toplulukları böldüğü bu bölgenin insanları için böyle bir olay göründüğünden daha çok acıtır. Demokratik standartlar yalnızca seçimlerde değil, bir sınır kapısında da ölçülür - devletin, seni bunun için cezalandırmadan farklı düşünmene izin verip vermediğinde. Geriye kalan soru şu: bu izole bir keyfîlik mi, yoksa daha geniş bir şeyin başlangıcı mı?