Sırp Cumhurbaşkanı Aleksandar Vučić, önümüzdeki ay Çin'de olacağını açıkladı - beş ila altı gün sürecek bir devlet ve resmi ziyarette. Vučić'e göre, Çin Devlet Başkanı Xi Jinping aynı dönemde Donald Trump ile Vladimir Putin'i de kabul edecek. Bu, mevcut küresel düzeni tanımlayan üç ülkenin başkanlarının bir ay içinde Pekin'de bir araya geleceği anlamına geliyor.

Vučić bu ziyareti „siyasi kariyerinin en önemlisi" olarak tanımladı. Ele alınacak konular: robotik, yapay zekâ, askeri-teknik işbirliği, altyapı ve eğitim sisteminde reform. Bu kısa bir liste değil. Sırbistan'ın dış ilişkilerini yeniden yapılandıran tam bir paket.

Aynı etkinlikte Vučić en provokatif cümlesini attı: „Şimdi savaşa girecek elimizde bir şey var, ama savaş istemiyorum, çünkü vatandaşlara barış sözü verdim." Bu iki ana altı çizilen ifade içeren bir açıklama. İlki, Sırbistan'ın yeni edindiği donanımlarla 1999'daki - NATO'nun Yugoslavya'yı bombaladığı - dönemden çok daha iyi silahlandığının teyidi. İkincisi - bu gücün bir senaryo değil, seçenek olarak var olduğu.

Vučić ne tür silahlardan bahsediyor? Açıklamalarına göre, Sırbistan İsrail'den güçlü silahlar dahil önemli miktarlarda silah ve askeri ekipman aldı. Bu önemli bir detay. İsrail son on yılda Sırbistan'a dronlar, hava savunma sistemleri ve elektronik harp ekipmanı sattı. Aynı zamanda Sırbistan Çin'den askeri araçlar, Rusya'dan sistemler aldı. Bu, „çeşitlendirilmiş silahlanma" stratejisi - her yerden al, hiçbirine bağımlı kalma.

Kosova yine „müzakere masasında" diyor Vučić. Detay vermiyor ama görüşmelerin sürdüğünü doğruluyor. Balkan perspektifinden bu, Kosova'nın statüsünün - tek taraflı bağımsızlık ilanından 17 yıl sonra - Sırp siyasi söyleminde hâlâ açık bir mesele olarak kaldığı anlamına geliyor. Hiçbir Sırp cumhurbaşkanı tanımayı taahhüt edip cumhurbaşkanı olarak kalamaz.

Bu Balkanlar için ne anlama geliyor? Vučić Sırbistan'ı merkezi oyuncu olarak konumlandırıyor. İki hafta içinde Çin ile, Rusya ve Trump ile aynı çevrede, askeri ortak olarak İsrail ile. Makedonya, Arnavutluk, Kuzey Makedonya ve Bosna - hepsi bu geometride küçük oyuncu. Vučić aynı anda herkesle konuşabildiği yanılsamasını yaratıyor, ve bu kısa vadede etki, uzun vadede öngörülemezlik getiren bir strateji.

„Savaşa girecek elimizde bir şey olurdu, ama istemiyoruz" açıklamasının ardındaki niyet sorusu: bunu şu anda söylemesi neden önemli? Bu, Kosova'ya, Bosna'ya (özellikle Sırp Cumhuriyeti etrafındaki retorikten sonra) ve Arnavutluk'a verilen bir mesaj. Doğrudan tehdit değil - bu aptalca ve karşı verimli olurdu. Ama bir „hatırlatma": Sırbistan'ın kapasitesi var. Balkan siyaseti çoğu zaman olgular değil, tonlar üzerinedir. Ve dünkü ton şuydu: hazırız, istemiyoruz, ama hazırız.