Есватини е една од последните апсолутни монархии во светот и оваа недела оттаму дојде вест што многу западни медиуми ја спакуваа во иста реченица: почина принцезата Линдиве Дламини, сестра на кралот Мсвати Трети – човекот со шеснаесет сопруги. Бројот е точен. Прашањето е зошто тој е насловот, а не жената што умрела.

Линдиве Дламини имала рак и боледувала долго. Била мажена, имала три деца. Нејзината кариера почнала во 1985 година како администраторка, во 2008 влегла во владата, во 2018 станала пратеничка, а до 2023 година била министерка за внатрешни работи. На меѓународни конференции застанувала зад темата за економско зајакнување на жените. Сето тоа е биографија на политичарка со четири децении стаж – и сепак, првото што светот го дознава за неа е чија сестра била.

Кралството што функционира како семејна фирма

Мсвати Трети седна на тронот на осумнаесет години и оттогаш владее без парламент што може да му каже не. Неговиот татко, кралот Собуза Втори, имал околу седумдесет сопруги, што значи дека актуелниот крал има приближно двесте и десет браќа и сестри. Тоа не е егзотичен детал за читање пред спиење – тоа е механизам. Кога државниот апарат и семејството се исто нешто, министерска фотелја не се добива, се наследува.

Земјата е голема 17.364 квадратни километри, помала од Македонија. Личното богатство на кралот се проценува на над 200 милиони долари. Двете бројки стојат една до друга и не бараат коментар.

Зошто ова воопшто нè интересира

Затоа што моделот не е толку далечен колку што изгледа. Не монархијата – механизмот. Позиција што се добива по презиме, институција што се менува заедно со семејството што ја држи, биографија што постои само како фуснота на нечиј друг статус. Балканот ја знае оваа сцена напамет, само без круни.

Линдиве Дламини била министерка за внатрешни работи на држава во која внатрешните работи ги решава еден човек. Дали таа функција значела нешто? Одговорот не го знаеме и никогаш нема да го дознаеме, бидејќи во Есватини нема опозиција што би прашала.