„Унгарскиот народ повторно се крена, како во 1956 против Советите и во 1989 кога прв пат ја пресекоа бодликавата жица.” Урсула фон дер Лајен не штеди со историски паралели по падот на Орбан. За неа, ова не е само избори – тоа е момент на ослободување.

Претседателката на Европската комисија изјави дека „со овој резултат нашата Унија е посилна и поединствена”. ТИСА на Петер Маѓар освои двотретинско мнозинство, а Брисел веќе најавува „научени лекции” – вклучувајќи преод кон квалификувано мнозинско гласање во надворешната политика, за да се спречат идни систематски блокади како оние на Орбан, особено околу помошта за Украина.

Комисијата ветува соработка со новата влада за реформи кои ќе ги одблокираат замрзнатите средства на ЕУ. „Има многу работа пред нас додека Унгарија се враќа на европскиот пат”, рече фон дер Лајен.

Споредбата со 1956 е моќна – но и провокативна. Орбан е изгласан на демократски избори, не е советски окупатор. Дали Брисел го слави падот на автократ или падот на единствениот лидер кој систематски ги блокираше нивните одлуки? Одговорот зависи од тоа кого прашувате.