Марџори Тејлор Грин не е било кој. Таа беше една од најгласните гласови на MAGA движењето до неодамна, лоjална кадровка на Доналд Трамп, и поранешен член на американскиот Конгрес. Сега, по сепарацијата со Трамп, таа испрати порaка која во американската политика звучи скоро невозможно: ако Трамп испрати војска во Иран, ќе се случи политичка револуција во Америка.

„Ако испратите американски војници во Иран, ќе се случи политичка револуција во Америка. ЗАВРШИВМЕ. Рековме – нема повеќе странски војни и тоа го рековме сериозно”, напиша Грин. Тоа е јазик кој до пред неколку години бил резервиран за демократи или мирновни активисти. Од неа, поранешен пукач на MAGA триумфот, тоа е поинаков сигнал. И Тампра не може едноставно да го игнорира.

Грин одамна се појавува како лидер на анти-војна крило на американската десница – крило кое многумина не сметаат дека постои, но кое е реално. Кога Трамп ја градеше своја коалиција во 2015-2016, тоа крило беше едно од суштинските во гласовите. Луѓе кои не сакаат интервенции на Блискиот Исток. Луѓе кои сметаат дека Америка треба да се занимава со внатрешни проблеми. Грин сега збори за нив.

„Која било војна е глупава”, додаде Грин, и побара Трамп да го запре сè. Таа сметаше дека ќе се појави коалиција која ќе биде „незапирлива”. Тоа не е само опозиција – тоа е директна закана за политичкото управување на Трамп. Кога поранешен сojузник зборува за „револуција”, тоа не е реторика – тоа е тестирање на политички терен.

Грин се скара со Трамп пред неколку месеци околу Епстајновите досиеа. Таа барала целосна транспарентност, Трамп бил повремен. Од тогаш, нивната врска е во состојба на отворен спор. И сега Иран ѝ дава нова платформа за повторно да зборува лево од Трамп, не за прв пат, туку со уште поголем глас.

Што е суштинско за читателите на Балканот? Прво – тоа што Трамп навистина има внатрешна опозиција на десницата за Иран. Тоа е важно за европските политичари кои сметаат дека Тампра е монолитен играч. Не е. Друго – тоа што „војната во Иран” во американската политичка дискусија повеќе не е консензус во една партија. Тоа е простор за интерни кавги. Прашањето е дали тие кавги ќе доведат до забавување на воените одлуки, или само до повеќе шум на социјалните мрежи.