Лавров ретко зборува вака директно – но во петочното телевизиско интервју не внимаваше на дипломатскиот речник. “Америка нè враќа во колонијалното доба,” рекол рускиот министер за надворешни работи. Потоа набројал: државни удари, киднапирања, атентати врз лидери на земји богати со ресурси.

Конкретните примери кои ги спомнал: уапсувањето на венецуелскиот претседател Николас Мадуро во јануари и смртта на иранскиот врховен водач Хаменеи во февруари – во американско-израелски воздушни напади. Обвинувањата тешки, изречени со мирен тон.

Централниот аргумент на Лавров е поедноставен: Вашингтон разговара за мир во Украина, а истовремено ги исфрла Русија од светските енергетски пазари. Притисокот врз Европа да се откаже од рускиот гас го нарекол “враќање на колонијалниот однос” – со Европа во улога на зависна провинција, а не рамноправен партнер.

Дел од изјавите се очигледна руска пропаганда – особено оние за киднапирања и атентати кои треба да се земат со голема резерва. Но дел од аргументот за енергетскиот притисок врз Европа резонира и кај аналитичари кои не се сочувствители кон Москва. Европа навистина го замени рускиот гас со американски LNG – по значително повисока цена.

На Балканот, каде зависноста од енергетски увоз е хронична, вакви изјави се читаат поинаку отколку во Берлин или Брисел. Не затоа што Лавров мора да е во право – туку затоа што прашањата кои ги поставува не се лесно одбивливи со едно “тоа е руска пропаганда”.