Христијан Мицкоски вечерва во интервју за ТВ Сител ја кажа реченицата што опозицијата ја чекаше: ако СДСМ побара предвремени парламентарни избори, Владата е спремна да седне на лидерска средба, да договори термин и да излезе.

Условот е важен колку и понудата. Мицкоски не најавува избори – тој ги условува со барање од другата страна. „Мојот став и ставот на оваа Влада е познат во јавноста, а тоа е дека ние добивме мандат од граѓаните за 4 години и мандатот завршува во пролетта 2028 година”, рече премиерот, додавајќи дека сè уште има техничка влада, што значи дека крајот на мандатот на политичката влада би бил околу крајот на 2027 година.

Понудата што не чини ништо додека никој не ја прифати

„Ако опозицијата побара предвремени парламентарни избори, тогаш ние секогаш како Влада сме договорени да седнеме на една лидерска средба, да договориме термин и да одиме на предвремени парламентарни избори. Нема да бегаме, се разбира”, рече Мицкоски.

Реториката е позната и функционира во две насоки истовремено. Кон јавноста звучи како самодоверба – нема бегање, спремни сме во секое време. Кон опозицијата е фрлена топка: ако не побарате избори, значи не верувате дека можете да победите. Цената за оној што ја кажува реченицата е нула сè додека другата страна не ја подигне ракавицата.

А тука доаѓа и вториот дел од сметката. Ако опозицијата побара избори и ги изгуби, мандатот на власта се обновува со нова легитимност. Ако не побара, власта има четири години и цитат што ќе го користи секој пат кога ќе биде обвинета дека се плаши од граѓаните.

Зошто токму сега

Истата вечер премиерот зборуваше и за ЕУ-процесот, каде тонот беше значително попресметан. Оцени дека „во моментов е прилично сложена состојба во светот” и дека апетитот за проширување може да биде ослабен кај европските лидери. Го посочи есенскиот изборен циклус во Германија и високиот рејтинг на АфД, со проценка дека таквите движења ќе го поместат фокусот кон домашни германски прашања.

Со други зборови: за она за што кампањата ветуваше напредок, објаснувањето е дека светот е сложен. За изборите – секогаш спремни. Тоа е распоред на самодоверба што вреди да се забележи.

И бројките, се разбира

Мицкоски тврдеше и дека просечната плата под неговата влада расте за 70 отсто месечно побрзо во однос на претходната администрација, а старосната пензија за 325 отсто побрзо на месечно ниво споредено со владите на СДСМ и ДУИ.

Тоа се проценти на темпо на раст, не на самиот износ – разлика што во една телевизиска реченица лесно се губи, а во кујната на едно домаќинство е клучна. Дали граѓанинот ја чувствува таа математика е прашање што нема да го реши ниту едно интервју. Тоа го решаваат избори – кога и да бидат.